The digital home of Pashto poetry

کر د ګلو کړه چې سیمه دې ګلزار شي

اغزي مه کره په پښو کې به دې خار شي

مرد هغه چې همت‌ناک، برکت‌ناک

له عالمه سره خوږ په زیست و ژواک

تندی د ساقي تریو، تشې کاسې شوې، ځئ چې ځو

ناسویو پتنګانو، ډیوې مړې شوې، ځئ چې ځو

سترګو د جانان کښې زما ښکلي جهانونه دي

واخله دنیا، زه وږی ستا د دنیا نه یم