د ژوند سپر لې یم په جهان وریږم

د مینې ګل یم په جانان وریږم

ستا یو نظر کاته په وس کښي نه دي

اوښکي په مخ د خپل ارمان وریږم

چي پر ي راځي د یار نازک یلدونه

نن به په ریګ د بیابان وریږم

لمبي د مړي د ښائست چري مه شه

چه تل د اور په ګلستان وریږم

زه ستا سائل داسي سا ئل نه یمه

لکه چه ستا به په خپل ځان وریږم