Pashto poetry

Poems

Original Pashto poems from classical and modern poets, from ghazals to nazms.

څلوريزه

هيښ يم که مست يم، که لېونی يم

هيښ يم که مست يم، که لېونی يم

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

زړه هم هغه گڼه چې لکه غر شي

زړه هم هغه گڼه چې لکه غر شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

زوی يې چې لوی شي، زوال د پلار غواړي

زوی يې چې لوی شي، زوال د پلار غواړي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

په باغ کې هره ونه اوبه مومي

په باغ کې هره ونه اوبه مومي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

هغو بدانو لره پيدا ده

هغو بدانو لره پيدا ده

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

دولت د صبر د قناعت دی

دولت د صبر د قناعت دی

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

د راز خبره ده بيا تېره توره

د راز خبره ده بيا تېره توره

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

پلار د خپل رای شو، زوی د خپل رای شو

پلار د خپل رای شو، زوی د خپل رای شو

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

دا هم پوهېږم چې قدر نه لرې

دا هم پوهېږم چې قدر نه لرې

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

خيال د ننگونو، خيال د جنگونو

خيال د ننگونو، خيال د جنگونو

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

زويه مې ډېر دي چې نا قابل دي

زويه مې ډېر دي چې نا قابل دي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

کمين چې مست شي، ځنې پناه غواړه

کمين چې مست شي، ځنې پناه غواړه

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

دا اوس يارۍ د وښو خونې دي

دا اوس يارۍ د وښو خونې دي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

يواس بل ښځه که هر څو ښه وي

يواس بل ښځه که هر څو ښه وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

نن به گلرنگه معشوقه گورم

نن به گلرنگه معشوقه گورم

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

هغه به زيست و روزگار په عقل کا

هغه به زيست و روزگار په عقل کا

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

خوشاله مه کړه ماڼه له چانه

خوشاله مه کړه ماڼه له چانه

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

په غم د ږيرې وم غاښونه ولاړل

په غم د ږيرې وم غاښونه ولاړل

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

چې ته يې اړوې وښو ته نه اوړي

چې ته يې اړوې وښو ته نه اوړي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

د هغې جنۍ تر زړه وتلی وي

د هغې جنۍ تر زړه وتلی وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

که بخت يې هر څو کارونه سازکا

که بخت يې هر څو کارونه سازکا

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

په مړو ايرو بڅري چېرې وي

په مړو ايرو بڅري چېرې وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

ستا په ديدار مې سترگې خوږېږي

ستا په ديدار مې سترگې خوږېږي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

تردا د پاسه کبوتر باز دی

تردا د پاسه کبوتر باز دی

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

که دې دوستان دي که دښمنان دي

که دې دوستان دي که دښمنان دي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

ورته زرگونې بلا خولې وازې کا

ورته زرگونې بلا خولې وازې کا

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

اوس چې باز واچوم غوټه يې نه وينم

اوس چې باز واچوم غوټه يې نه وينم

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

پيري چې راغله، چې رانژدې راشي

پيري چې راغله، چې رانژدې راشي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

که سکه زوی وي يو سگ يې وگڼه

که سکه زوی وي يو سگ يې وگڼه

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

چې يار مې نشته دا واړه هيڅ دي

چې يار مې نشته دا واړه هيڅ دي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

دا دواړه هيڅ دي په نوم حساب دي

دا دواړه هيڅ دي په نوم حساب دي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

تاثير که تخم آب و هوا لري

تاثير که تخم آب و هوا لري

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

بل ارمان نه لرم، ارمان مې دا دی

بل ارمان نه لرم، ارمان مې دا دی

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

نادان هغه دی چې په کار د سولې

نادان هغه دی چې په کار د سولې

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

هغه چې دا لري پرې مې سلام دی

هغه چې دا لري پرې مې سلام دی

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

چې زړه پرې ښه کا هوښيار به نه وي

چې زړه پرې ښه کا هوښيار به نه وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

يا د کور سرې دربلې پرېږده

يا د کور سرې دربلې پرېږده

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

که د څښتن دی که د مريي دی

که د څښتن دی که د مريي دی

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

چې يا يې وخوړه يا يې چا ورکړه

چې يا يې وخوړه يا يې چا ورکړه

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

دا د بله مخه ښه شي

دا د بله مخه ښه شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

اشنايي ور سره مه کړه

اشنايي ور سره مه کړه

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

نور غم نشته، نه اندوه شته

نور غم نشته، نه اندوه شته

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

مزری ځان په وقار ژرغوري

مزری ځان په وقار ژرغوري

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

ازار د اهل وماته جهل دی

ازار د اهل وماته جهل دی

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

ازار دخولې دی، اتوار د لاس دی

ازار دخولې دی، اتوار د لاس دی

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

اس دخانانو دی، دښو کسانو دی

اس دخانانو دی، دښو کسانو دی

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

اصل چې نه لري، ادب هم هيڅ دی

اصل چې نه لري، ادب هم هيڅ دی

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

آفت که گورې په بې ننگی کې دی

آفت که گورې په بې ننگی کې دی

Khushal Khan Khattak