Pashto poetry
Poems
Original Pashto poems from classical and modern poets, from ghazals to nazms.
عقل زاڼې چې تا ليدلې دي
عقل زاڼې چې تا ليدلې دي
دعوه دچارې په يوه هر کې وي
دعوه دچارې په يوه هر کې وي
د غرونو کاڼي تر حساب تېر دي
د غرونو کاڼي تر حساب تېر دي
د غم فکرونه په زړه کې باز دي
د غم فکرونه په زړه کې باز دي
دمرد چې صبر چې استقلال نه وي
دمرد چې صبر چې استقلال نه وي
دمرگ قتال دی په هر هر کلي
دمرگ قتال دی په هر هر کلي
دملک سردار دې هوښيار قلاش وي
دملک سردار دې هوښيار قلاش وي
د مو سپينې اي بواسير علاج
که علاج دموسپيني کړې
دننه زړه مې ورپسې ريږدي
دننه زړه مې ورپسې ريږدي
دنيا څو يېره هومره يې غم ډېر وي
دنيا څو يېره هومره يې غم ډېر وي
دوطن ونې چندڼ اگر دي
دوطن ونې چندڼ اگر دي
دهوښيارانو ورمونه زر دي
دهوښيارانو ورمونه زر دي
د يار په عيب چې يار خبر شي
د يار په عيب چې يار خبر شي
دارو د نيم سري
که په سر دې شقيقه شي
د يار مې واړه د سترگو تور دي
د يار مې واړه د سترگو تور دي
ډېر څه مې وکړل ما وی که راشي
ډېر څه مې وکړل ما وی که راشي
ډېر دي چې ږيرې د شېخۍ بوسي
ډېر دي چې ږيرې د شېخۍ بوسي
ډيرې مرغۍ په زړه دلکشې دي
ډيرې مرغۍ په زړه دلکشې دي
راغله اختر او نوروز همغاړي
راغله اختر او نوروز همغاړي
رنگ د توتيانو لري شين کوسي
رنگ د توتيانو لري شين کوسي
رنگ رنگ گلونه په باغ کې واشي
رنگ رنگ گلونه په باغ کې واشي
روژه دخدای له وېرې درله شي
روژه دخدای له وېرې درله شي
روغه کټوه په نغري سمه وي
روغه کټوه په نغري سمه وي
زار د هغو دی چې آز حاجت لري
زار د هغو دی چې آز حاجت لري
زاړه واړه غوايه په غاښي ځان وړي
زاړه واړه غوايه په غاښي ځان وړي
زاغ وزغن دې په باغ کې ورځي
زاغ وزغن دې په باغ کې ورځي
زر دخانانو دبادشاهانو دي
زر دخانانو دبادشاهانو دي
زر شوی دزرو په حال خبر وي
زر شوی دزرو په حال خبر وي
زر که دې لېرې له بازو گرځي
زر که دې لېرې له بازو گرځي
زړه چې نسکوروي غم يې په کور وي
زړه چې نسکوروي غم يې په کور وي
زړه دې د هر چا سره صفا وي
زړه دې د هر چا سره صفا وي
زړه مې په تن کې په ډېر آشوب شي
زړه مې په تن کې په ډېر آشوب شي
زړه مې زخمي دی وينې ترې څاڅي
زړه مې زخمي دی وينې ترې څاڅي
زړه مې له ښکليو سره بيا بيوور غواړي
زړه مې له ښکليو سره بيا بيوور غواړي
زړه و هغه ورکړه چې زړه دې ساتي
زړه و هغه ورکړه چې زړه دې ساتي
زلفې چې تا وکا په مخ پرېږدي
زلفې چې تا وکا په مخ پرېږدي
زما په باغ کې گلونه ډېر دي
زما په باغ کې گلونه ډېر دي
زوړ که بادشاه ويکه اوليا وي
زوړ که بادشاه ويکه اوليا وي
زويه ورور مه شه چې ځوانمرد نه وي
زويه ورور مه شه چې ځوانمرد نه وي
زويه هغه دی چې په رای د ادب وي
زويه هغه دی چې په رای د ادب وي
زويه هغه دی چې خوی د باز لري
زويه هغه دی چې خوی د باز لري
زويه هغه دي چې فدوي دپلار وي
زويه هغه دي چې فدوي دپلار وي
زويه هغه نه دی چې هوا پرست وي
زويه هغه نه دی چې هوا پرست وي
ږيره دې کله دپښتانه شي
ږيره دې کله دپښتانه شي
ږيره غاښونه مې، جدا جدا وايي
ږيره غاښونه مې، جدا جدا وايي
ساقي راپاڅه پسرلی تېرېږي
ساقي راپاڅه پسرلی تېرېږي
ساقي غوړېږي سل برگ په مني
ساقي غوړېږي سل برگ په مني
سبا به تل وي مسا به تل راځي
سبا به تل وي مسا به تل راځي