سعیدﷲ خادم

سعیدﷲ خادم

نوم سعیدﷲ تخلص خادم د پلار نوم عبد الکریم کلے اشاړی سوات

تاریخِ پېدائش ۱۹۶۸ ء پہ ګورنمنټ کښې د سوشیالوجی پروفیسر شاعر او ادیب نظم

او نثر دواړو کښې کار کړے دے شعری مجموعہ یې دہ ژوند او جانان چې غزل ، نظم

۔ د شعر موضوعات یې دی رومانیت او د پښتون قام بدہ ورځ ۔ غزل یې جدید د زړو

مخښلی مضامینو نہ ډډہ کوی۔ ژبہ خواږۂ پستہ او روانہ دہ او د خپل اسلوب څختن

دے ۔ د تنقید ھم ښہ شعور لرې ۔ د پښتو نہ علاوہ پہ اردو کښې ھم شاعری کوی ۔

د غزل نمونہ ستاسو پہ مخکښې دہ

تا منګے روغ یوړو ګودر ھم عجیبہ غوندې وۂ

ما یې ټوټې را وړې ځیګر ھم عجیبہ غوندې وۂ

ھلتہ تابوت اوچتېدلو مایې ویر یې کولو

ستا د وفا د مرګ منظر ھم عجیبہ غوندې وۂ

بېګاہ مې څنګہ د یار یاد یواځې وېخ پاتې کړو

لۂ خوبہ پاسېدم سحر ھم عجیبہ غوندې وۂ

خلقو سم سم نۂ راکتل تا چې راتہ سم کتلو

ھر څۂ یې نور کړل ستا نظر ھم عجیبہ غوندې وۂ

قدر د چا کول د خپلې دروازې قدر وی

خو بس دستور دیار د در ھم عجیبہ غوندې وۂ

چا پہ ټالونو چا د فکر پہ ټالونو ځانګل

زمونږ پہ کلی کښې اختر ھم عجیبہ غوندې

اے پہ یو شړق یې د خادم مخ د دنیا نہ پټ کړو

ستا د اوږدو زلفو لښکر ھم عجیبہ غوندې وۂ

ځان لہ بہ څۂ اوکړې سړے کرل رېبل پہ زړۂ کښې

زړۂ چې بل وړے وی خبرہ وی د بل پہ زړۂ کښې

زما پہ ژوند ھغوی اولټہ پلټہ اژر کړے دے

لکہ تعویذ چې مې ځان سرہ ګنډل پہ زړۂ کښې

چې کلہ کلہ سپک الفاظ د چا د خولې نہ اوځی

شې څومرہ ګران څومرہ د چا ساتل پہ زړۂ کښې

لکہ د ونې ټېل نا ټېل کړمہ سیلۍ د اظھار

لکہ میوہ مې ستا یادونہ ټینګ ساتل پہ زړۂ کښې

تا چې دا کومې اوتې بوتې پہ پښتو کښې اووې

نۂ پہ زړۂ کښې شتہ او نۂ مې د غزل پہ زړۂ کښې

ھغوی د بل پہ رنګ مخونہ سینګار کږی نۂ وو

مونږ د چا چا چې تصویرونہ اېښودل پہ زړۂ کښې

ځان لہ څۂ ځاے جوړول ھم پکښې خادمہ غواړی

داسې اسان نۂ شی د خلقو اوسېدل پہ زړۂ کښې