په سترغلو كې مې پاړسوب راشي

نمر چې را وخېژي نو خوب راشي

ستا تصور هم غزونې وكړي

كله چې شپه په زلميتوب راشي

په ځان كې دغسې راټول ګرځمه

لكه په جونو پېغلتوب

چې عقيدت د لېونتوبه ووځې

مينه كې هله سړيتوب راشي

غربت مې داسې ارمانونه وژني

لكه په ګلو چې وچوب راشي

چې پسرلى په ملاكنډ راواوړي

په اباسين كې لېونتوب راشي