Pashto poetry

Poems

Original Pashto poems from classical and modern poets, from ghazals to nazms.

څلوريزه

چې يې څکلې، د مغول مزې دي

چې يې څکلې، د مغول مزې دي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

چې يې دروغ نه دي چېرې ويلي

چې يې دروغ نه دي چېرې ويلي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

چې يې راستي نه وي، بل يې اخلاص نه وي

چې يې راستي نه وي، بل يې اخلاص نه وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

جيندی جيحون نه دی، غونډۍ به غر نه شي

جيندی جيحون نه دی، غونډۍ به غر نه شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

ځای او مسکن دې دکارگه گلشن نه شي

ځای او مسکن دې دکارگه گلشن نه شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

ځواني ډک جام ده په پېرۍ اوړي

ځواني ډک جام ده په پېرۍ اوړي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

ځينې په عقل په هنر دولت مومي

ځينې په عقل په هنر دولت مومي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

ځينې په علم په دنيا مستي لري

ځينې په علم په دنيا مستي لري

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

ځينې خبرې په تکلف کېږي

ځينې خبرې په تکلف کېږي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

ځينې خپل جيش لښکر حشم کسي

ځينې خپل جيش لښکر حشم کسي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

ځينې که مينځې وي لکه مېرمنې وي

ځينې که مينځې وي لکه مېرمنې وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

څښتن د خونې چې بې تدبير وي

څښتن د خونې چې بې تدبير وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

څښتن د خونې د خوړو خوند غواړي

څښتن د خونې د خوړو خوند غواړي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

څو به برېتونه د ځوانۍ، ځوانان پوسي

څو به برېتونه د ځوانۍ، ځوانان پوسي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

څو څو قرنونه به ورباندې تېر شي

څو څو قرنونه به ورباندې تېر شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

څو دا جهان دی، دا هسې تل شي

څو دا جهان دی، دا هسې تل شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

څو دې د تورو زلفو خمونه دي

څو دې د تورو زلفو خمونه دي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

څو غم غيرت کړې چې غليم مې نه مري

څو غم غيرت کړې چې غليم مې نه مري

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

څوک په چا گرم وي په چا ناگرم وي

څوک په چا گرم وي په چا ناگرم وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

څوک چې په خوی کې پاکيزه پاک وي

څوک چې په خوی کې پاکيزه پاک وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

څوک چې خبرې ستا دښايست وايي

څوک چې خبرې ستا دښايست وايي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

څوک چې ختلی په ملکوت وي

څوک چې ختلی په ملکوت وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

څوک چې ډوډۍ د دهقانۍ خوري

څوک چې ډوډۍ د دهقانۍ خوري

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

څوک چې قمر ياد کا روی دې را ياد شي

څوک چې قمر ياد کا روی دې را ياد شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

څوک د هوا وهوس نتلي دي

څوک د هوا وهوس نتلي دي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

څو يې همت وي، هومره قوت لري

څو يې همت وي، هومره قوت لري

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

خار دې په بخره د خارکشانو شي

خار دې په بخره د خارکشانو شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

خانان هغه دي چې پخپل نام دي

خانان هغه دي چې پخپل نام دي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

ځان د وگړي چې شمشېر زن نه وي

ځان د وگړي چې شمشېر زن نه وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

خبر لا نه يم چې دا به کله شي

خبر لا نه يم چې دا به کله شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

خبرې گرانې دي، اسانې چرې دي

خبرې گرانې دي، اسانې چرې دي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

خپل بد خويونه بدخوی هنر گڼي

خپل بد خويونه بدخوی هنر گڼي

Khushal Khan Khattak
نظم

د گو بد بواسيرو علاج

کباب چيني شکرتري کړه

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

خپل حکم مه گڼه چې کم يا ستر وي

خپل حکم مه گڼه چې کم يا ستر وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

خدای چې ښه کړي په دا جهان دي

خدای چې ښه کړي په دا جهان دي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

خسيس چې مال لري پرې ښاد به نه شي

خسيس چې مال لري پرې ښاد به نه شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

خصلت به دا لري چې منافق وي

خصلت به دا لري چې منافق وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

خصلت يې دا وي چې لئيمان وي

خصلت يې دا وي چې لئيمان وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

خلک چې بد شي بادشاه يې بد شي

خلک چې بد شي بادشاه يې بد شي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

خلک چې هومره يارۍ کاندي

خلک چې هومره يارۍ کاندي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

خواري يې نشته چې څوک هوښيار وي

خواري يې نشته چې څوک هوښيار وي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

خواږه د مينې نه راپټېږي

خواږه د مينې نه راپټېږي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

خوټ خوټ د دېگ دی، سرود د وږي

خوټ خوټ د دېگ دی، سرود د وږي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

خوږه مړۍ که ښه مزه لري

خوږه مړۍ که ښه مزه لري

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

خوشال که تور دی دگناه په توري

خوشال که تور دی دگناه په توري

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

خوشال که هر څو په رنځ کې ژاړي

خوشال که هر څو په رنځ کې ژاړي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

خوشاله پاڅه روغې دې پښې دي

خوشاله پاڅه روغې دې پښې دي

Khushal Khan Khattak
څلوريزه

خوشاله زوړ شوې، سړی چې زوړ شي

خوشاله زوړ شوې، سړی چې زوړ شي

Khushal Khan Khattak