رحیم خان مجروح

رحیم خان مجروح

نوم رحیم خان تخلص مجروح د پلار نوم موسیٰ خان کلے درملک ، (ھوتی) موجودہ

وخت پہ ځنګل خېلو کښې اوسی کوھاټ تحصیل لاچی ۔ تاریخِ پېدائش د جنورۍ میاشت

۱۹۵۹ء ۔ څلورم جماعت پورې سبق پہ لاچۍ کښې او لسم ئې د کوھاټ نمبر ۳ سکول

نہ پاس کړو ، د شاعرۍ شوق ئې پہ د مشر ورور فېضﷲ خان چې پہ ايف سی کښې نوکر

او د سېد اکبر صابر مصرعو پہ وینو سرو پہ لوستو سرہ پېدا شو ۔ د شاعرۍ

ابتدا د یو نعت نہ کړې دہ ۔ پہ کوھاټ کښې د پښتو سرہ سرہ د اردو شاعرانو

تنظیمونہ ھم موجود وو ۔ رحیم خان د پښتو سرہ پہ اردو کښې ھم طبع ازمائی کړې

دہ ۔پہ شاعرۍ کښې نظم ، غزل او ھائیکو پہ دریو اصنافو کښې د خپلو خیالاتو

اظھار کوی ۔پہ تنظیم سازۍ کښې ئې پہ شوق سرہ برخہ اخستے دہ ۔ د تنقیدی

اجلاسونو د عمل نہ تېر شوے دے ۔ دا اعزاز ورتہ حاصل دے چې د ایوب صابر نہ

شاعر دے ۔ د شاعرۍ موضوعات ئې مینہ ، ملکی ، قامی او معاشرتی مسائل دي ۔

(۲) نظمونہ (۳) ھائیکوګانې (۴) د مجروح د ځنې نظمونو انګرېزی ترجمہ دا ټول

محسوس کوی پہ مجموعہ کښې ۳۵ غزلې دي ۔ غزل ئې ښہ خواری کړې دہ ۔ د تنقید نہ

ئې تېر کړے دے خو د غزل فطری شاعر نۂ دے ۔

د پاکې مینې د ا قرار ژبہ دہ

مسکا د ښکلیو د اظہار ژبہ دہ

وی د شوګیر کہ د شرابو اثر

سرخی دسترګو د خمار ژبہ دہ

اوس دنیا اؤ ړی کہ مې سر ماتېږی

وائی درځم دامې د یار ژبہ دہ

تہ ئې ګڼہ د سیاست داؤ پېچ

زما تر خوا لوئې اعتبار ژبہ دہ

بې شکہ نۂ بہ وی قرآن و حدیث

خو تعارف د ھر کردار ژبہ دہ

څوک پرې پوھېږی او کہ نۂ مجروحہ

خاموشی ھم ډېرہ د کار ژبہ

د ستا د کلی پہ ګودر کښې مرمہ

زۂ ھر ورځ پہ مازدیګر کښې مرمہ

تۂ ګیلہ من ئی د صحرا نہ ګلہ

زۂ خو لۂ تندې سمندر کښې مرمہ

ھیڅ نۂ پوھېږمہ پہ خپلې ګناہ

ھم پہ کابل ھم پېښور کښې مرمہ

زہ د دنیا ګوشہ نشینہ سړے

د محفلونو شور او شر کښې مرمہ

ھغہ مې سوېرہ ھم پہ کاڼو اولي

مجروحہ زۂ چې د چا سر کښې مرمہ