غزل

زړه څــــو به پټ پټ ځان لــــــــه ژاړې مـــاته ووايه

Rahmat Shah Sail

وايه په زړه څـــــــه لــــــــرې څه غواړې ماته ووايه

اوس خو زما زړه زما زړه نه دى تــا نــــيولــــــى دى

ته که ترې خداى ده چـــــرتــــه لاړې مـــــاته ووايه

نه کښينو جانانه چرتـــه څوک به راشي نه کښينو

څـــه چې راتــــه وائـــــــــې پــه ولاړې ماته ووايه

زه به دې منظر دې تــماشې لــــــره درنه شم خو

ته چې خپله کډه کــوډه نغاړې مـــــاتـــــــه ووايــه

دا راز به په دغه ورځ رسوا کړم ځــــــان به وسيزم

شونډې که دې تراړې تراړې لاړې مـــــاته ووايــــه

دا ژوند که  مو  هم سائله غېږ په غېږ شريک نه کړو

مرګ له به شريکې ورکړو غاړې مــــاتــــه ووايـــــه