نقيبنومنارینه
leader, naqib
ماناوې
- leader (of a clan)
- naqib (spiritual leader)
پښتو تعریفونه
- د قوم مشر، سردار
- مشر، د قام مشر، سالار. نقيبان جمع. نقيبان په عرفاني او تصوفي بحثو کي د خدای تعالی د هغو لوړ مقامو وليانو ډله ده، چي درې کسه پکښي شامل دي. محمد داراشکوه (په ۱۰۲۴ه.ق./ ۱۶۱۵م. کي زېږېدلی او په ۱۰۶۹ه.ق./ ۱۶۵۹م. کي په ديلي/ ډيلي کي وژل سوی) په خپل عرفاني اثر (سفينة الاولياء) کي د نقيبانو ډله د امامانو تر دوه کسيزي ډلي کښته بولي، خو د ايراني ډاکټر رزمجو په (انسان آرمانی و کامل..) کي بيا تر قطب يا غوث وروسته ډلي ته د نقيبانو نوم ور کړل سوی دئ؛ او د امامانو طبقې تې هيڅ اشاره نه ده کړې.
بڼې
- جمع
- نقيبانnaqibā́n
- plural-a
- نقباnuqabā́
ژباړې (2)
- فرانسوي
- seigneur (m.) · chef (m.) de clan (m.).
- روسي
- (мн. نقیبان и ар. نقبا ) предводитель · 'накйб (глава племени, общины · глава сеидов, духовный глава цеха ремесленников).
د کلمې رېښه: Arabic
نقيبخاص نوم
Naqib
ماناوې
- Naqib
نورې ماناوې
- دخلقو د نسبونو او ذاتي حالاتو علم لرونکی
- تشهير کونکي، خلق خبرونکی، ډنډورچې
- تعريف کونکی، مدح خوان
- دشاهي سورلۍ نه وړاندې وړاندې اواز کونکی، چوبدار
- اسم-واحد-مذکر)شپېلۍ
- د خلکو د نسبونو او ذاتي حالاتو علم لرونکی
- تشهير کووهنکی، خلک خبروونکی، ډنډورچي
- تعريف لرونکی، ستايونکی
- د شاهي سپرلۍ نه وړاندې وړاندې اواز کوونکی، چوبدار
- نرم شپېلۍ
- د قوم مشر، تشهير کوونکی، ستايونکی، چوبدار، شپېلۍ