شيعهنومنارینه
Shiite, sect, party
ماناوې
- Shiite
- sect, party
- (from شاع) A sectary, a follower of the sect of ’alī. شیعه واليَ s̱ẖīʿaœh-wālaey. The customs or rites and doctrines of the S̱ẖīʼa‘h's
پښتو تعریفونه
- اهل تشيع، د مسلمانانو هغه ډله چې د حضرت علي (رض) او د دوی د اولادي په بلا فصله خلافت عقيده لري؛ دوی د حضرت محمد (ص) څخه وروسته، خلافت د حضرت علي (رض) حق ګڼی او په همدې سبب د حضرت ابوبکر (رض) حضرت عمر (رض) او حضرت عثمان (رض) خلافتونه غاړه نه ږدی. دوی حضرت علي (رض) خپل لومړی امام ګڼي او د حضرت علي (رض) خپل لومړی امام ګڼي او د حضرت علي څخه وروسته د هغه دوولس تنه زامن او لمسيان يو په بل پسې خپل امامان ګڼي .د شيعه ګانو مهمې فرقې زيديه او اماميه دي. اماميه يې هم په څو فرقو وېشل شوي دي چې تر ټولو مهم يې اسمعيليه او اثنا عشريه دي
بڼې
- جمع
- شيعه ګانšiʿagā́nواليِwālīشیعه توبs̱ẖīʿaœh-tobتوبونهtobūnahشیعه ګلويs̱ẖīʿaœh-galwīئِيaʿī
- alt-plural
- شيعهګانšiʿagā́n
- plural-a
- شيعšiyáʿ
ژباړې (4)
- انګرېزي
- Sh’ite
- الماني
- Schiit m. · Schiit (der)
- فرانسوي
- chi'ite/chiite · chiite (m./f.). · chiite
- روسي
- м. ар. 1) шиит · секта, партия; 2. шиитский
د کلمې رېښه: Arabic
نورې ماناوې
- اهل تشيع، (جمع شيعه ګان هم)
- دوستان، ياران، د چاپيروان