نه مې یورنګ وی نه مې چا سره یاره کړې وی

کاش چې ما هم سحر ماښام ادا کاري کړې وی

بس دخېمو ایرې مې باد کړې په څلور اړخه

د دې نه زیات به مې څه عز اد اري کړې وی

دغه کېدی شوه، چې  د اور له سمندره تېر شم

خو دا کېدی نه شوه، چې تاته مې زاري کړې وی

سترګې بینا، زړه مو په شان د ائینې ګرځاوه

چا به په دې جهان زموږ طرف د اري کړې وی

زه یم د هجر د کېمیا نه راتېر شوی سړی

ما به د ګټې په کور څه رنګ جواري کړې وی

تسنیمه! پل دې د رحمان په قدم ولې ایښود

تا ملنګي څه کړله؟ تا به سرد اري کړې وی