ای دکرارو چوپو شپو چونغره!

ستا ددرانده سکوت بلا واخلم؟

ستا دچوپتیا تر سلو ژبو جارشم

ستا دعظمت تپوس له چا واخلم؟

ته چې پیړۍ،پیړۍ ولاړیې دلته

ډیرې قیصې او خاطرې به لرې

دشپې له ستورو پېرونوسره

رازاونیازاوزمزمې به لرې

زه ستا دتوروتپوشپوپه زړه کې

دناپیدا دردو سپړل غواړم

دیوه ځوان شپونکي له دروي څخه

دسویوهیلواوریدل غواړم

کله چې ستړی شم، دښارله چیغو

دسحرستوري ته پیغام لېږم

دده په سپینواوزري څڼوکې

ستا لوړوڅوکو ته سلام لېږم

دستا په لوړو،لوړوڅوکوکې زه

دعشق اومینې ورک جهان لټوم

ستا په ورېځو او په تالنده کې

دابدي ښایست نشان لټوم

کله چې زما دژوندډېوه ټپه شي

زماشعرونه به لا تا ستایي

پیړۍ،پیړۍ به زما په مرګ وي تېرې

لازما خاوره به چونغره وایي