غزل

اوکه زړۀ مې چې تل تل له محفل څخه راباسي

Mohammad Siddiq Pasarlay

مست سين شي خپلې پيڅې له ساحل څخه راباسي

لېمې مې غړيدلې د زمان په قافلو کې

هوا مې د مزلونو له منزل څخه راباسي

سوکه شي د نيشتر په څوکه څړيکې د تڼاکو

مشکل به مې پخپله له مشکل څخه راباسي

تر خپل بې لاري زړۀ راته ښه ښکاري برهمن هم

مطلب د حقيقت چې له باطل څخه راباسي

په برخه به يې ولې نوی ژوند نه وي پسرليه

چې سر لکه نبات له اب و ګل څخه راباسي