د بوډۍ ټال

تیاره تندر ورکېدل دي

زه لټوم د بوډۍ ټال

د امید نه جوړومه

کله رنګ کله وصال

زه د ځان کل مرضونه

خپل حکیم یم د کمال

ای زما مغروره یاره

زه خالق ستا د جمال

دا چې زه په تلاش لاړم

پوست پړاو مقام مې وموند

دا چې زه تږی د نور شوم

سپین ساقي او جام مې وموند

دا یم زه چې کله ګل شوم

کله نور کله وصال

کله اور ستا د سرو شونډو

کله ستا د زنې خال

ای زما د مینې جوړې

ستا کمال زما کمال

د منطق په تور جهان کې

ورک جنون او تور هلال

تیاره تندر ورکېدل دي

نه بوډۍ شته نه یې ټال