د ژمی ماښام

او نن د ژمی ماښام

د جړۍ شپه ده

پوست شبنمی باران

بهر وريږی

غاړه د اور اؤ خيام

شروع قيصه ده

د شاعر سر اؤ ستار

مهين غږيږی

ټنگ اؤ تکور د ژوند

ناز اؤ مستی د جانان

شرنگ د ځوانۍ کښې پټ

شاتار د غم وهی

خندا مستی د ساقی

بُت پرستی د ساقی

ساندې دمرگ سره

د گونگرو شرنگ وهی

او نن د ژمی ماښام

د جړۍ شپه ده

يار شروع کړې ماته

د غم قيصه ده

کله موسکے شی

کله ژړيږی

او نن د ژمی ماښام د جړئ شپه ده

پوست شبنمی باران بهر وريږی

غاړه د اور اؤ خيام شروع قصه ده

د شاعر سُر اؤ ستار مهين غږيږی

ټنگ اؤ ټکور د ژوند، ناز اؤ مستی دجانان

شرنگ د ځوانئ کښې پټ شاتار د غم وهی

خندا مستی د ساقی، بت پرستی د ساقی

ساندې دی د مرگ سره، د گونگرو شرنگ وهی

يار شروع کړې ماته د غم قصه ده

کله موسکے شی، کله ژړيږی