حقيقت اؤ مجاز

دا دوه حورې د جنت دی وهی شرابو کښې لامبو

کۀ مې سترگې د جانان بيا شولې ډکې د اوبو

چې د مينې په مذهب کښې شک کول کافر کېدل دی

کۀ منم دې کافر کېږم خلاص به نۀ شم په توبو

د نرگس بوی کښې پيئلې د سپوږمۍ د شغلو جال دې

په کښې پروت يو لېونې دې چې مجنون دې کۀ بلال دې