غزل

ما درته پېشکش په لاس کې زړه نيو لی دی

Malang Jan

خير که ياره تا پکې چاکو ټومبلی دی

ته دې يې خوشحا له اشناخيردی که زه سرې سترګې

ما خو له  الله  نه  ستا  غوښتلی  دی

خدای دې رضانه شي چې به ستا ستر ګې زه هېرې کړم

عشق دې دايمان غو ندې ما کلک ساتلی دی

زه چې په وطن باندې مين يم خو سبب لري

تا غو ندې فرزند يې خپله غېږه کې روزلی دی

ستا د عشق تاثير دی چې جذبې مې زياتېدو کې دی

ځکه ملنګ جان پخپل رفعت باندې ختلی دی