Modern · Popular and national
Malang Jan
ملنګ جان
A beloved poet of popular, national, and song-based verse whose work spread widely through radio and music.
Life and work
Introduction
Malang Jan was a popular twentieth-century Afghan Pashto poet. Raised in Nangarhar, his work stayed close to everyday speech, national feeling, and ordinary experience.
Many of his poems circulated as songs, and he also worked with Pashto music at Kabul Radio. His poetry was later collected in editions of Khwage Naghme.
One of the best-known voices of modern popular and song-based Pashto poetry.
Sources
Biographical references
Recorded works
Poems
بې غم کله
غمجن ځان لره د ځان په غم کړېږي
اي عشقه نا مراده تا څه په بلا سر کړ م
اي عشقه نا مراده تا څه په بلا سر کړ م
اي وطنه ستاپه عشق کي
اي وطنه ستاپه عشق کي زه تيرترخپل ځان يمه
بې بازخواست او بې پرسان به يم تر کومه؟
بې بازخواست او بې پرسان به يم تر کومه؟
تاج د بخت مې رسېدلی تر اسمان دی
تاج د بخت مې رسېدلی تر اسمان دی
خاوره يې د سرو ده هر يو کاڼی يې مرجان دی
خاوره يې د سرو ده هر يو کاڼی يې مرجان دی
د ازادۍ شمال
زما زړه د ازادۍ په شمال خوري
د ازادۍ قيمت
پتنګ د بلې شمعې ياردی
د معارف ترانه
د انسانانو فضيلت علم و عرفان دی وروڼو
د چشمانو مې بهيږي نن خوناب
د چشمانو مې بهيږي نن خوناب
دا خوب وينم که ویښ يم چی مي خوږ اشنا تر څنګ دی
دا زه خوب وينم که ویښ يم چی مي خوږ اشنا تر څنګ دی
دا زمونږ زېبا وطن
دا زمونږ زيبا وطن
را ته ګوره مې نه خوب شته نه ارام
را ته ګوره مې نه خوب شته نه ارام
رايادوئ د ميرويس خان وختونه
رايادوئ د ميرويس خان وختونه
ستا په در کې ولاړ لکه فقير
ستا په در کې ولاړ لکه فقير
سر مې جار ستا له نامه پښتونستانه
سر مې جار ستا له نامه پښتونستانه
لوګی شمه له تانه
لوګي شمه له تانه پتنګ دې یم پتنګ
ما درته پېشکش
ما درته پېشکش په لاس کې زړه نيو لی دی
ما پخپله ځان سېځلی يار ګرم نه دی
ما پخپله ځان سېځلی يار ګرم نه دی
ما ژړل
ته د ناز په خوب ويده وې ما ژړل
مقام
بي پتنګه وايه ياردشمعي څوک دى
ملنګ شم
زه چې راواخلمه کچکول او ستا ملنګ شم
نفسونه شول غالب ددې غمه ژړيږم
نفسونه شول غالب ددې غمه ژړيږم
نن می بيا زړګۍ نرۍ نرۍ خوږيږي
نن می بيا زړګۍ نرۍ نرۍ خوږيږي
نه پوهيږم چې زه يار يم که اغيار يم
نه پوهيږم چې زه يار يم که اغيار يم
هرګز مه وايه هر هر ګل ته رامبېل
هرګز مه وايه هر هر ګل ته رامبېل
وتړه ملا په صداقت پښتونه
وتړه ملا په صداقت پښتونه
ورځ مې شوه په انتظار شپه په سودا
ورځ مې شوه په انتظار شپه په سودا
وژنی مې خپل ورور
وژنی مې خبل ورور په کولو دا د چالمسون دي
ځوانۍ سره شهرت د ننګ او نام مزه کوي
ځوانۍ سره شهرت د ننګ او نام مزه کوي
څه لرمه چې د خدای په نوم يې ورکړم
څه لرمه چې د خدای په نوم يې ورکړم
څه پېژنم
مجنون دې رانه جوړ کړو ننګ و عار څه پېژنم؟
چې بې ننک اوبې پښتو وي
چې بې ننک اوبې پښتو وي پښتون نه دى
ژړوي مې لکه شمعه
ژړوي مې لکه شمعه د اشنا سترګې خمارې
که په حال زما
که په حال زما خبر تمام جهان شي
بې غم کله
بې غم کله د غم جن په غم پوهیږي
دا خوب وينم که ویښ يم چی مي خوږ اشنا تر څنګ دی
دا اواز دښا پيرو دې که د یار د پاولو شرنښګ دی
ژړوي مې لکه شمعه د اشنا سترګې خمارې
په ګرېوان راته بهېږي همېشه د اوښکو دارې
وژنی مې خبل ورور په کولو دا د چالمسون دي
بې ګناه مي جوړبه کاله وار په وار شب خون دي
لوګي شمه له تانه پتنګ دې یم پتنګ
زما پښتو نستانه ملنک دې یم ملنګ
ورځ مې شوه په انتظار شپه به سواد
ورځ کې هغه ژړوي مې شپه کي دا
زه چې راخلمه کچکول او ستا ملنګ شم
نوهغه ساعت به تېر تر نام وننګ شم
ما درته پېشکش په لاس کې زړه نيو لی دی
خير که ياره تا پکې چاکو ټومبلی دی
زما زړه د ازادۍ په شمال خوري
لکه ګل چي د اوبو په سر سمسور وي
بې غم کله د غم جن په غم پوهیږي
غمجن ځان لره د ځان په غم کړېږي
تاج د بخت مې رسېدلی تر اسمان دی
چې قایم مي سر په غيږ د خپل جانان دی
چې بې ننک اوبې پښتو وي پښتون نه دى
چې د قوم په شرمېدو وي پښتون نه دى
اي عشقه نا مراده تا څه په بلا سر کړ م
عالم زيست و روزګار کا زه تل خون د ځيګر خورم
Books and editions