ماتم

دا خو نۀ وې غم له جوړې

ستا دا سترگې د غم ډکې

چاته ئې بره بره اړئ

د افسوس اؤ ماتم ډکې

په ژړا باندې چا نۀ دی

سرې ماڼۍ ابادې کړې

په ښېرو باندې چا نۀ دی

مړې پېړۍ ازادې کړې

دا ستا گوتې د پولادو

تش دُعا زارۍ له نۀ دی

دا ستا مټې د مړانې

جوړې دې خوارۍ له نۀ دی

دا ستا زور پښتو اؤتوره

ستا د سرې وينې غورځنگ

چې دا ښکلے سر دې ټيټ شی

ځوانه ډېر ښکارې بدرنگ

پاسه پاسه چجه وکړه

تۀ د قهر تور ښامار ئې

تۀ افت ئې تۀ غضب ئې

تۀ د سور تندر گوزار ئې

ستا د لاس د قسمت لاس دے

ورانؤل جوړؤل دوی کا

ستا په سترگو کښې اجل دې

ورکؤل سوځول دوئ کا

د فرعون د کور په شانې

دا حصار خاؤرې ايرې کړه

دا مغروره سر تس نس کړه

دا غرور ذرې ذرې کړه

پاسه وښايه دنيا ته

د پښتون د بچو ننگ

پاسه واؤروه شغال ته

د وېستلو تورو شرنگ