Pashto poetry
Poems
Original Pashto poems from classical and modern poets, from ghazals to nazms.
د گېډې د درد دارو
ښه دارو دي دا د گېډې
مرگ وای هم رنځ وای هم ناتواني وای
مرگ وای هم رنځ وای هم ناتواني وای
مه کړه نادانه د نه کړو کار دی
مه کړه نادانه د نه کړو کار دی
نظر د هرچا پخپل بهبود دی
نظر د هرچا پخپل بهبود دی
نن شپه مې تللی له دله زنگ دی
نن شپه مې تللی له دله زنگ دی
نن مې و ځان ته دا نصيحت دی
نن مې و ځان ته دا نصيحت دی
نه يې حساب شته، نه يې شمار، شمار دی
نه يې حساب شته، نه يې شمار، شمار دی
نيازه بې نيازو سره دکړو نه دی
نيازه بې نيازو سره دکړو نه دی
نی چې واهه شي وايي عذاب دی
نی چې واهه شي وايي عذاب دی
واده څوک مه کاڼئ واده بلا دی
واده څوک مه کاڼئ واده بلا دی
وجود په مثل دگبينه دی
وجود په مثل دگبينه دی
وخت د زوړوالي دی د ځوانۍ نه دی
وخت د زوړوالي دی د ځوانۍ نه دی
هاتي ته گوره حال يې معلوم دی
هاتي ته گوره حال يې معلوم دی
هغه چې خدای بولي په هر هر ځای کې
هغه چې خدای بولي په هر هر ځای کې
هغه چې لمونځ نه کا که دې خپل پلار دی
هغه چې لمونځ نه کا که دې خپل پلار دی
هغه مزری نه دی هغه کغتار دی
هغه مزری نه دی هغه کغتار دی
هندو چې بت و ته هسې نسکور دی
هندو چې بت و ته هسې نسکور دی
هنر جوهر راوړه د لويۍ ستوری
هنر جوهر راوړه د لويۍ ستوری
هنرچې نه لري که مې پسر دی
هنرچې نه لري که مې پسر دی
يار د خوشال دی خوشال د يار دی
يار د خوشال دی خوشال د يار دی
يار که څه يار وي له ځوانه زړو ښه دی
يار که څه يار وي له ځوانه زړو ښه دی
باز مې د شپږو تر منځ اووم دی
باز مې د شپږو تر منځ اووم دی
يو تور بورا دی يو تور جعل دی
يو تور بورا دی يو تور جعل دی
يو لوی تر غرونو فکر راپېښ دی
يو لوی تر غرونو فکر راپېښ دی
ابله هغه دی په ورځ چې چراغ کښېږدي
ابله هغه دی په ورځ چې چراغ کښېږدي
اتش قبول کا گڼی چې قند شي
اتش قبول کا گڼی چې قند شي
احمق که هر څو دنيا دولت لري
احمق که هر څو دنيا دولت لري
اسپې اسونو وته ساتلی شي
اسپې اسونو وته ساتلی شي
اسمان چې هومره لويي رفعت لري
اسمان چې هومره لويي رفعت لري
اسمان روغ زړونه، نه دي پرېښي
اسمان روغ زړونه، نه دي پرېښي
اصيل به شرم، حيا، وفا لري
اصيل به شرم، حيا، وفا لري
اور وړانده ته په تاو مفهوم شي
اور وړانده ته په تاو مفهوم شي
اوس له دېو ښځو کله مردم زېږي
اوس له دېو ښځو کله مردم زېږي
اووه اسمانه يې ستوري
اووه اسمانه يې ستوري
اهل کېميا دی کېميا به څوک مومي
اهل کېميا دی کېميا به څوک مومي
بادشاهان ښه دي په ځوانانو زر ښندي
بادشاهان ښه دي په ځوانانو زر ښندي
بار د اوښانو په خرونو لېښ نه شي
بار د اوښانو په خرونو لېښ نه شي
باز په ديدن د تاوس وياړي
باز په ديدن د تاوس وياړي
بازونه واړه بهادران دي
بازونه واړه بهادران دي
باڼه که هرڅو د سترگو زېب لري
باڼه که هرڅو د سترگو زېب لري
بخت د مغولو پښتانه، نه پرېږدي
بخت د مغولو پښتانه، نه پرېږدي
بخت و دولت د سړي له ځانه وي
بخت و دولت د سړي له ځانه وي
بدخواه دې کوم دی چې دې په بدو وياړي
بدخواه دې کوم دی چې دې په بدو وياړي
بد مخ نا حقه په زر پساله شي
بد مخ نا حقه په زر پساله شي
بدي په لاس واخلي چې گنهگار شي
بدي په لاس واخلي چې گنهگار شي
بدي له خپلو چې اواره نه شي
بدي له خپلو چې اواره نه شي
بته تل لامبي، اوبه تل مومي
بته تل لامبي، اوبه تل مومي
بوی دې له نطفه د کبرو آز ځي
بوی دې له نطفه د کبرو آز ځي