Pashto poetry
Poems
Original Pashto poems from classical and modern poets, from ghazals to nazms.
که بد يې ښه به شې په ښه خصلت کې
که بد يې ښه به شې په ښه خصلت کې
که په راستۍ د زرو تله شي
که په راستۍ د زرو تله شي
راشه په دين د قلندرانو شه
راشه په دين د قلندرانو شه
مزه به هاله د شکرو بيامومې
مزه به هاله د شکرو بيامومې
زر دې پخپله تر مس بتر کړه
زر دې پخپله تر مس بتر کړه
اول هم هيڅ وې بيا به هم هيڅ شې
اول هم هيڅ وې بيا به هم هيڅ شې
مټ په دطاعت کړه خلوت گزين اوسه
مټ په دطاعت کړه خلوت گزين اوسه
که څوک دې وښکنځي غيرت پيدا نه کړې
که څوک دې وښکنځي غيرت پيدا نه کړې
که څوک دې وليد په استکبار کې
که څوک دې وليد په استکبار کې
که خسيس خوار کړې تر تورې خاورې
که خسيس خوار کړې تر تورې خاورې
که خوله مې پټه پرېږدې هيڅ نه يې
که خوله مې پټه پرېږدې هيڅ نه يې
که د غندنې يې که د صفت يې
که د غندنې يې که د صفت يې
که د مردانو په دين آيين يې
که د مردانو په دين آيين يې
که ډېر نمونځونه روژه تل تل لرې
که ډېر نمونځونه روژه تل تل لرې
که ډېر والا شې په پارسايۍ کې
که ډېر والا شې په پارسايۍ کې
که ډېرهوښيار يې يا مړنی يې
که ډېرهوښيار يې يا مړنی يې
که رېگ ماهي خورې که هړه پاره خورې
که رېگ ماهي خورې که هړه پاره خورې
که زر هنره په هر ويښته لرې
که زر هنره په هر ويښته لرې
که زړه د فيل لرې، زړه د ضيغم لرې
که زړه د فيل لرې، زړه د ضيغم لرې
که زه دې ژاړم چې ته مې نه ژاړې
که زه دې ژاړم چې ته مې نه ژاړې
چې سره ټولې کړې دکلي چرگې
چې سره ټولې کړې دکلي چرگې
که لال و دُر دي دخوشال خبرې
که لال و دُر دي دخوشال خبرې
که لېونی يې مغفر شگاف يې
که لېونی يې مغفر شگاف يې
که هر څو کاندې څه کمې زياتې
که هر څو کاندې څه کمې زياتې
که ناسپاس يې، ناس يې نسناس يې
که ناسپاس يې، ناس يې نسناس يې
که يار زما يې سکه دره اشام به شيې
که يار زما يې سکه دره اشام به شيې
که يې تر سپينو تر سر وکړې لاندې
که يې تر سپينو تر سر وکړې لاندې
که بې وفا درلې ښې دي دلبرې
که بې وفا درلې ښې دي دلبرې
گران تر ايمان دی که ته يې وينې
گران تر ايمان دی که ته يې وينې
گل د گلابو شوې چې رنگ و بوی لرې
گل د گلابو شوې چې رنگ و بوی لرې
گلزار ته راغله ختې گلگونې
گلزار ته راغله ختې گلگونې
گل شوې د خوړې د بڼ پلوسې
گل شوې د خوړې د بڼ پلوسې
گل يې په شونډو په مخ يې ښکلې
گل يې په شونډو په مخ يې ښکلې
لعل له کانه په بدخشان کې
لعل له کانه په بدخشان کې
لکه په تاکې شته، نشته په چا کې
لکه په تاکې شته، نشته په چا کې
لولو دې غاښ دي ياقوت دې شونډې
لولو دې غاښ دي ياقوت دې شونډې
له خپله ياره چې بد گويي کړې
له خپله ياره چې بد گويي کړې
له تا چې وېره کا ځنې به وېره کړې
له تا چې وېره کا ځنې به وېره کړې
له دې دنيا نه به اخر سفر وکړې
له دې دنيا نه به اخر سفر وکړې
له لارې مه غړېږه خوځه په لارې
له لارې مه غړېږه خوځه په لارې
مردي دې هيڅ ده که په زړه شېر نه يې
مردي دې هيڅ ده که په زړه شېر نه يې
مررد يې که هيچېرې وېره له چانه کړې
مررد يې که هيچېرې وېره له چانه کړې
ملا هر گوره په ځان مغرور يې
ملا هر گوره په ځان مغرور يې
منت دچا مه وړه يوې تورې
منت دچا مه وړه يوې تورې
د پرميو د زحمت دارو
اطريفل کور کمن ياره
مېلمه په تاو راغی په لاس کې تيږې
مېلمه په تاو راغی په لاس کې تيږې
ناز به دې زه وړم چې زما يې
ناز به دې زه وړم چې زما يې
ناست په گلزار کې يار په کنار کې
ناست په گلزار کې يار په کنار کې