ربه!

اے په ښېست مئينه جوړؤنکی د گلاب ربه!

ستا ښکلې دنيا شوه د څاروی اؤ د قصاب ربه!

اے چې دماشوم سترگې دې جوړې کړې د گل په شان

ړوکې او خوږې خوږې خبرې د بلبل په شان

زړۀ ئې پاک د بدو د هر خيال اؤ د ازاره پاک

پاک لکه شبنم وۀ د گناه اؤ د ازاره پاک

تا چې چاته ټيټ د فرشتو ښُکلی سرونه کړل

تا چې د چا سترگو له جوړ ستوری اؤ گلونه کړل

تا چې د چا حسن له د خپلو سترگو نور ورکړو

تا چې د خپل ځانه چا له مينه او سرور ورکړو

هغه محبوبه ستا ادم نۀ دے ادم خور دے

ا ښېسته گلاب ستا گلاب نۀ دے، اور دے، اور دے

هغه ستا د لاس گل پروت په وينو کښې شمسور دے

ستا خليفه ربه! ادم نۀ دے ادم خور دے

تا چې چاله جوړه کړه د حسن اؤ گلزاره قيصه

ورکړه مشغولا له دې دمينې او دلدار قيصه

تا چې چا له مينه اؤ مستی اؤ خرام جوړ کړلو

تا چې چا له مينه او مستی او خرام جوړ کړلو

سترگې ئې دی پټې هغه نن د زهرو پينې څښی

ستا په نامه ربه! نن سړے د سړو وينې څښی