تاج  د  بخت  مې  رسېدلی  تر  اسمان  دی

چې قایم مي  سر په غيږ د خپل جانان دی

خدای  ساتلی د اهاړ غرمونه  امن

په تندي مې د عادل سایه ګردان دی

چې یې  مور وي  په دې خاوره زیږولی

که  په   ژبه   غږېږي  خو  افغان  دی

دا صفت خانته زما  نه دي چي  وایم

دي صفت کي شامل ټول افغانستان دی

په تش لوز باندی سړي نه پښتو نيږی

د پښتون  هر یو  عمل او خوې مردان دی

چې خیر  خواه له وطن  نه وې ملنګ جانه

عرض دا چي نه پښتون او نه انسان دی