ټگ

ما له قصده د دروغو تاته وخوړو قسم

بې وفا ژبې مې هسې تاته وې صنم صنم

ستا معصومو سترگو وکړو په ټگۍ باندې اتبار

لکه ونيسی ماشوم چې په خندا خندا ښامار

ما چې ستا په سرو لبانو قسم وخوړو ماښام

ما چې ستا په سرو لبانو قسم وخوړو ماښام

د شرابو په نامه مې درکړو ډک د خاؤرو جام

ستا معصومو سترگو نه وې لباسی سترگې ليدلې

ځکه زر پکښې روښانه شوې دمينې ډيوې بلې

زۀ وم غل د دوو څاڅکو تا د حسن درياب راکړو

ما په چل چونگ ډکولو تا د مينې سېلاب راکړو

تا دخپل ايمان په زور زۀ کافر کړم مسلمان

زما زړۀ کښې دې کړل خاورې د ټگۍ همه بُتان

ستا د شونډو غلا له لاړم خپل ځيگر مې پکښې بائېلۀ

د خوارۍ او ټگۍ جمع ټول دفتر مې پکښې بائېلۀ

جام مې اوړے وۀ يو گوټ له ډوب درياب کښې دسرور شوم

لېونی نه زړگے يوړو، نازنينو موسکو شونډو

غلا له تۀ په ډاکه اوړېد زړۀ ئې وچاؤدۀ په منډو