شعر
ژړوي مې لکه شمعه
Malang Janژړوي مې لکه شمعه د اشنا سترګې خمارې
په ګرېوان راته بهېږي همېشه د اوښکو دارې
د خوشرنګو په ټولي کې خلکو!چا رانه زړه ویوړ
په قیامت به ځواب ورکړئ خدای نا تر سو دل ازارړ
ناصحان ما لره څله د کینې په سترګو ګوري
چې زړه وو ځې له واکه څوک به څه کړي ؟ انصافدارو
هر سړی پیدا خپل کارته زه خدمت لره د ښکلو
غم د چا په ځان پیرزو دی، خو د تقدیر کړي خپلې چارې
که څوک حال غواړي په عشق کې، قیاس دې وکړي ملنګ جان ټه
همېشه په لار کې ناست وي په مثال د څو کیدارو