پونده

póondapúndapūndaʿhpundapawandápo-wandah/ˈpunda/

پوندهنومښځینه

heel, socket, coupling element, stern

ماناوې

  1. heel
  2. socket; coupling element
  3. stern (ship)
  4. heel, sole
  5. heel, foot
  6. talon
  7. tail, stub
  8. heel piece
  9. stirrup, ring or bent piece of metal which is attached by a strap to the saddle and which receives and holds the foot of a rider
  10. The heel
  11. Urging a horse by kicking him with the heels
  12. A socket, a haft. Also پونډئِي pūnḏḏaʿī. S. and Pl

بېلګې

  • پونده ورکول

    to spur; (figurative) to get down to something; to decide to do something

ترکیبونه

  • پونده وهلpūndaʿh wahal

    To urge a horse by kicking him with the heels. Also written پوندَ pūnda

ژباړې (5)
الماني
Ferse f. · Ferse (die) · Ferse · Absa̠tz · Sohle
فرانسوي
talon (m.) · talonnette (f.). · talon
هالنډي
hiel
فارسي
پاشنه ، کری · تانال شمشیر (ج) پوندی . [ پونده ورکول ] کری دادن ، کنایه از قصد و عزم راسخ کردن ، [ پونده ور ته کول ] کری باو پیش کردن . کنایه از شرو ع کردن کار ، اقدام کردن ، [ آس پونده کول ] دواندن اسپ · پاشنه
روسي
скотовод-кочевник; кочевник-торговец; повинда · степняк · ж · пятка; کول ~ сл. гл., وهل ~ пришпоривать; آس یې ~ کۍ он пришпорил коня; ورکول ~ а) пришпоривать; б) перен. браться за дело, приступать к делу; решаться на что-л.; ورته کول ~ а) выставлять пятку; б) перен. браться за дело, приступать к делу · тех. гнездо; муфта · корма (судна)

د کلمې رېښه: Ultimately from Proto-Indo-European *pent- (“path; to walk”) or *(s)pen- (“to pull, stretch, spin”). Compare Old Prussian pentis and Proto-Slavic *pęta.

پوندهنومنارینه

nomadic cattle herder, nomadic trader, steppe dweller

ماناوې

  1. nomadic cattle herder; nomadic trader
  2. steppe dweller
  3. The name given to the nomad tribes of Afg̠ẖāns who move about with their flocks and herds, and act as carriers between their own country and India. S. and. A female nomad

پښتو تعریفونه

  1. پاونده، ګوجر، کوچی، د افغانستان د سيمې هغه پښتانه چې په ژمي کې به د قافلو په شکل کې لاندې مېداني علاقې ته راکوزېدل او اوړي کې به يې پاس غرئيزې علاقې ته کډې کولې
  2. پاونده، ګوجر، غوبه، هغه څوک چې څاروي پيايي

بڼې

جمع
پوندهpo-wandaʿh
ژباړې (1)
فارسي
مالدار و کوچی و بادیه نشین

د کلمې رېښه: Persian v. پویدن

نورې ماناوې

  1. د پښې وروستۍ حصه چې غوښه يې سخته وي
  2. هغه حصه چې د پښې د پوندې لاندې وي
  3. د تورې موټي
  4. د پښې د بېډۍ لاندنۍ برخه، د پښې د تلې وروستۍ پنډه غوښينه برخه، دپښې هغه برخه چې غوښه يې سخته وي : که پخې دانه کوفته يا جوشېده شي - چاو دوپوندو لره ښه ده بکياڼه (مصري خان)
  5. دڅپلۍ هغې اوږدې تسمې يا پسکي ته وايي چې څپلۍ په پښو پورې ټينګه نيسي. بند يې هم بولي
  6. دبوټ کورۍ (کری)، د بوټ پونده، د چپليو پونده
  7. د تورې موټی
  8. کوچيان
  9. د پښې د بېډۍ لاندېنۍ برخه، د څپلۍ بند، د بوټ کوری، د بوټ پونده، د تورې موټی
  10. (pawanda)تېرېدونکی، ګذري دوی پونده خلک دي .