قطعه

qit'áqitʿaQeta-aqetá

نور لیکدودونهقِطعه

قطعهنومښځینه

piece, part, fragment; short poem; playing card

ماناوې

  1. playing card
  2. piece
  3. piece; part; fragment
  4. qita (a short poem)
  5. (playing) card
  6. piece, item (classifier used in counting letters, illustrations, photos)
  7. piece, plot, tract, (mil)unit, a playing card
  8. piece, playing card
  9. piece, plot, tract
  10. (mil.) unit
  11. a playing card

پښتو تعریفونه

  1. ټکړه، حصه
  2. دَ نظم يو قسم
  3. توکړه، تکړه، ډګړه، ټوګ، ټوټه، حصه، برخه
  4. د قطعه بازۍ کاغذي، پلاستيکي... پته يا پر
  5. عس. د تکتيکي قوتوپه تصنيف کې هغه تشکيلچې غونډ او لوا په کې شامل وي
  6. اد. پاړکۍ ټوټه، دوه ياتر دوو زيات بيتونه دي چې د لومړی بيت د دوو مصرعو قافيه سره يو شی نه وي، مګر د بيتو دوهمې مصرعې يو ډول قافيه لري
  7. توکړه، ټوک، پته، قطعه خط؛ هغه طول چې له دواړو سره محدود وي، اد. دوه ياڅو بيتونه دي چې د لومړی بيت د دوو مصرعو قافيه سره يو شی نه وي.
  8. د شاعرۍ هغه صنف چي کم نه کم دوه شعرونه لري او د زیاتو شعرونو ئې حد نشته جفتې مصرعې ئې هم قافیه وي اکثر قطعو کښې مطلع نه وي .

بڼې

جمع
قطعېqitʿé
ژباړې (5)
انګرېزي
stanza · stave
الماني
Stück n., eine militärische Einheit, Spielkarte f. · Stück (das) · eine militärische Einheit · Spielkarte (die) · Kreisabschnitt · Segment · Pappe
فرانسوي
pièce (f.) · unité (f.) (militaire) · carte (f.) (jeu (m.)) · pièce · unité (militaire) · carte (jeu · pièce
هالنډي
kaart · portie · segment · stuk
روسي
кусок; часть; отрезок · часть света, континент, материк · воен. подразделение, часть; ~ د احترام почетный караул · лит. кыта (короткое стихотворение из двух, трех и более бейтов с особой рифмовкой) · карта (игральная) · штука (нумератив при счете писем, иллюстраций, снимков); نه قطعې عکسونه девять снимков; کول ~ сл. гл. а) делить на куски, части; разрывать; б) прерывать; прекращать

د کلمې رېښه: Arabic

قطعهنومښځینه

continent, mainland, unit, subdivision

ماناوې

  1. continent, mainland
  2. unit, subdivision

بڼې

جمع
قطعات (qitaʿā́t (m.))

د کلمې رېښه: Arabic

نورې ماناوې

  1. قطعه خط (ه.) هغه طول چې له دواړو سرهمحدود وي
  2. مو. هغه څلوريزه(رباعي) چې د يوه غزل په سر کې په وزم سره ويله کېږي