پښتو شاعري
شعرونه
د کلاسیکو او معاصرو شاعرانو پښتو شعرونه، له غزل څخه تر نظم پورې.
که تل به پايې غم د جهان خوره
که تل به پايې غم د جهان خوره
که ته آدم يې، کار د آدم کړه
که ته آدم يې، کار د آدم کړه
که ته بادشاه يې د تخت د پاسه
که ته بادشاه يې د تخت د پاسه
که ته خبر شي له دې رموزه
که ته خبر شي له دې رموزه
که ته رنځور يې طبيب طلب کړه
که ته رنځور يې طبيب طلب کړه
که ته لويي غواړي زما پسره
که ته لويي غواړي زما پسره
که ته وفا غواړې له ما نه جانه
که ته وفا غواړې له ما نه جانه
که جود په ما وکړې بهتر دی تا لره
که جود په ما وکړې بهتر دی تا لره
که چاته وکړې د زړه خبره
که چاته وکړې د زړه خبره
که چار د عقل لرې بسياره
که چار د عقل لرې بسياره
که چېرې ووينې عيب له ياره
که چېرې ووينې عيب له ياره
که خبردار يې بې شکره نان مه خوره
که خبردار يې بې شکره نان مه خوره
که خپل خدای پېژنې راته ووايه
که خپل خدای پېژنې راته ووايه
که دا خو، داده، بېديا بېديا ده
که دا خو، داده، بېديا بېديا ده
که د گلابو د گل خارونه شته
که د گلابو د گل خارونه شته
که دې په تن کې د نس هوا شته
که دې په تن کې د نس هوا شته
که دې په غولي ولاړه ونه ده
که دې په غولي ولاړه ونه ده
که دين دنيا غواړې پرده پوشي کړه
که دين دنيا غواړې پرده پوشي کړه
که ډېر اغزي لري په څنگ کې گله
که ډېر اغزي لري په څنگ کې گله
که ډېر ښکارونه وو که ډېر بازونه
که ډېر ښکارونه وو که ډېر بازونه
که ډېر ماړه وي د ښکار بازونه
که ډېر ماړه وي د ښکار بازونه
که ډېر هوښيار يې خپسر نادان کړه
که ډېر هوښيار يې خپسر نادان کړه
که ډېرې ښکلې په صورت بزرگې شته
که ډېرې ښکلې په صورت بزرگې شته
که راته غوږ کړې ښه دلسوزي ده
که راته غوږ کړې ښه دلسوزي ده
که راست گويي لري پاکه عفيفه ده
که راست گويي لري پاکه عفيفه ده
که زړه دې خلاص وي د شک له زنگه
که زړه دې خلاص وي د شک له زنگه
که زوی د پلار يې د پلار هنر واخله
که زوی د پلار يې د پلار هنر واخله
که سبر ونه په قدر درازه ده
که سبر ونه په قدر درازه ده
که سروري غواړې اواره کړونی شه
که سروري غواړې اواره کړونی شه
که سرداري غواړې بلا دې دوره
که سرداري غواړې بلا دې دوره
که سرداري غواړې خپل زړه د شېر راوړه
که سرداري غواړې خپل زړه د شېر راوړه
که سرداري غواړې د هر چا وړونی شه
که سرداري غواړې د هر چا وړونی شه
که ښايسته يې په مخ تر گله
که ښايسته يې په مخ تر گله
که ښکلې ټولې شي سره لکونه
که ښکلې ټولې شي سره لکونه
که ښې ښې جونه که لباسونه دي
که ښې ښې جونه که لباسونه دي
که عقل ورک شي له دې جهانه
که عقل ورک شي له دې جهانه
که هر څو پوه يې خوشاله راشه
که هر څو پوه يې خوشاله راشه
که يې د خضر پياله خوړلې ده
که يې د خضر پياله خوړلې ده
که هر څو تېز يې تر صحبتونه
که هر څو تېز يې تر صحبتونه
که هر څو ډېره ده دنيا تر قياسه
که هر څو ډېره ده دنيا تر قياسه
که يار دې سپين دی و تاته تور مه شه
که يار دې سپين دی و تاته تور مه شه
گل ته گويا شوه د باغ بلبله
گل ته گويا شوه د باغ بلبله
گمراه مې مه کړه تل مې په لار لره
گمراه مې مه کړه تل مې په لار لره
گوره دا فکر عبث زموږه
گوره دا فکر عبث زموږه
گومان د نېکو تل په دوستانو کړه
گومان د نېکو تل په دوستانو کړه
لارې د شوارې غاښي غارونه
لارې د شوارې غاښي غارونه
لا يې د عقل و علم هوش هومره
لا يې د عقل و علم هوش هومره
لقمه طيبه صلوت دا دواړه
لقمه طيبه صلوت دا دواړه