شعر
قنبر علي خان
علي خانقنبر علي خان
قنبر علي خان په قام عزيز خېل اورکزے په تيراه کښې ؤسېدۀ د پيدائش نېټه ئې
نۀ ده معلومه۔خو د وفات نټۀ ئې د هغۀ پير انور شاه صېب لۀ دې مرثې نه ثابته
ده چې قنبر علي خان په مرګ ئې ليکلي وه
د جمعې شپه وه د رجب يو لسم ؤ
په باقي عالم قنبر اېښے قدم ؤ
په ابلي د پېښور دفن په خاک شۀ
متصل د چراغ بيګ په قنبر هم ؤ
زر دوه سوه ؤه کاله د هجرت ؤ
مير انور دا غزل وېلے د ماتم ؤ
کله چې محمدي صاحبزاده باندې ډيوه ريډيو پروګرام کوؤ،ښاغلي ډاکټر پرويز
مهجور ډېرې ښکلې خبرې کړې وې چې د محمدي صاحبزاده خپله د غزل زمکه ډېره
زياته کمه ده،د نورو شاعرانو په زمکه ئې تظمينونه کړي دي،دغه شان قنبر علي
خان هم ډېر زيات تظمينونه کړي دی - په ټول کښې ئې زيات د رحمان بابا په
مصرعو ئې تظامین کړي دي چې تعداد ئې اتۀ دے مثال په توګه
ما چې ؤلېدۀ د زړۀ په سترګو ستا مخ
نور مې هيچرې ؤ نۀ ليد د بلا مخ
د رحمان د دې غزل جواب قنبر کړۀ
ما سحر صبا ليدلے دۀ د چا مخ
دحميدبابا د درېو غزلوجواب ئې کړےدےدا يو مثال
معلوميږي يار د سترګو الواتۀ
چې عاشق ئې لۀ نظره پرېوتۀ
د حميد جواب قنبر علي تکرار کړۀ
بد دې نۀ مني دلبر زما کاتۀ
عبدالقادر خان خټک د دوه غزلو د علي خان د دوه غزلو ،د مرزا خان انصاري د
يو غزل، مياں شرف الکوژي،د يو غزل،صديق پوپلزي او د نصر الله د يو غزل جواب
ئې کړے دے،داسې دا تعداد ۱۹ شۀ خو د قنبر علي خان د نورو کلاسکي شاعرانو نه
د ابجدو ډېر زيات حسابونه کړي دي چې زبر او بينات ورته وئېلے شي ۔او د امام
حسين د مرثيو لۀ کبله منفرد شي،نورو کلاسکي شاعرانو مرثې ليکلي دي خو دا د
خپلو خپلوانو او دوستانو دي د امام حسين مرثيه د چا هم ليکلي زما لۀ نظره
نۀ ده تېروتې
د ابجدو د حساب ګڼ مثالونه ئې په کلام کښې موجود دي خو زۀ په يو دوو اکتفا
کوم
حجج شمار کړه په ابجد
چار ده معصوم دي دا وېنا ده
حل ئې ح=۸
ج=۳
ج=۳ = ۱۴
دغه څلوارلس هغه کسانو سره په شمير برابر دي چې د شعيه ګانو په حساب معصوم
دي
کۀ طالب ئې د هغۀ شاه شهيد
د يقين په ملک کښې نۀ ئې ترې بعيد
زۀ قنبر علي غلام يم د حسين
چې شريف کالونه عمر ئې مجيد
حل م=۴۰
ج=۳
ي=۱۰
د=۴ =۵۷
د امام حسين عمر ۵۷ کاله ؤ۔
د فاطمې بي بي لۀ خلې نه مرثيه په شهادت د امام حسين
ځار شه مور ستا د کاکلو
ځارېږم څو په ستا د مخ په ګلو
کۀ د تا د مخ په ګلو خزان راشي
تر قيامته به وي کوکي د بلبلو
کۀ ناوک د اجل ستا په حسين راشي
اور به پورې کړي د جونو په اوربلو
زۀ چې ستا د مخ ديدن کوم حسينه
زړۀ مې تاب نۀ لري سترګو په چغلو
دتا دروح بلبل کۀ باز د اجل يوسي
د ما زړۀ به ورسره وړي په منګلو
پر جنابه ستا د مخ طوطي پرواز کړه
ښۀ شوه ماڅخه ځاۓ نۀ دے د ساتلو
کۀ لۀ غمه دې زۀ رغېږم ځويه
زړۀ مې غوڅ کړۀ ستا ملال ملال کتلو
خله دې بند کړه اے قنبر علي نور بس کړه
د قلم ژبه دوه ځاۓ شوه په دا وئېلو
د قنبر علي خان شعر د استادانو د شعر په معيار کښې کم دے خو بيا هم د هغۀ
په کلام کښې تشبهات ،اشارې ،کنائې او شاعرانه حسن موندے کيږي،او کله کله خو
ډېر ښکلے غزل ليکي
غزل
لکه خالص شراب ښائست کوي د جامه سره
هسې د يار شونډې لذت کا لۀ دشنامه سره
د طريقت وضو مې ؤکړو د صورت په وينو
د معرفت رکوع سجود کړم لۀ قيامه سره
ما د نسيم په خله پېغام کول د يار په لورې
زړۀ مې له شوقه ووت لاړو لۀ پېغامه سره
کۀ څوک د زړۀ حقيقت غواړي څۀ به خله ئې وائي
کله د خاص خلوت خبرې شي لۀ عامه سره
زړۀ په اول اخر پيدا د محبت لۀ رنګه
لکه اغاز چې پيداشوے لۀ انجامه سره
ما له کامله تلقين واغست د عشق په درس کښې
د نور عالم په دود مې څۀ له ننګ و نامه سره
قنبر علي د شاه صفت کوم د زړۀ په مينه
ځکه ساده کاغذ رنګين شو لۀ کلامه سره