کلاسیک · ملي
خوشحال خان خټک
Khushal Khan Khattak
شاعر، لیکوال، خان او جنګیالی؛ د پښتو ادب یو بنسټیز شخصیت او د افغان یووالي پیاوړی غږ.
ژوند او اثر
پېژندنه
خوشحال خان خټک د اوولسمې پېړۍ شاعر، لیکوال، قبیلوي مشر او جنګیالی و. د ده ژوند د مغلي دربار له خدمت، زندان، مقاومت او د پښتنو د یووالي له هڅې سره تړلی و.
خوشحال په شعر او نثر کې د مینې، اخلاقو، طب، ښکار، سیاست او مېړانې په اړه لیکلي دي. د ده پراخ ادبي میراث پښتو ته د یوې بشپړې فکري او ادبي ژبې مقام ورکړ.
د پښتو د کلاسیک ادب تر ټولو پراخ لیکوال او د پښتني ملي فکر له مهمو بنسټګرو څخه.
ثبت شوي اثار
شعرونه
ښځه که هر څو په مخ زېبا ده
ښځه که هر څو په مخ زېبا ده
ښکار د ټوپک نشته، نه ښکار د باز شته
ښکار د ټوپک نشته، نه ښکار د باز شته
ښکلي ځوانان دي که ښکلي جونه
ښکلي ځوانان دي که ښکلي جونه
صبر د زړه راوړ، راستي دا دواړه
صبر د زړه راوړ، راستي دا دواړه
صحت چې نه وي له ښه احباب سره
صحت چې نه وي له ښه احباب سره
صوفي دا هومره له مانه زده کړه
صوفي دا هومره له مانه زده کړه
طالع که ډک لرم له هره عيبه
طالع که ډک لرم له هره عيبه
تباخ چې ووځي تر يوه څو لاسه
تباخ چې ووځي تر يوه څو لاسه
عاشق وېزار دی له موره پلاره
عاشق وېزار دی له موره پلاره
عثمان دې وواژه خوني اسمانه
عثمان دې وواژه خوني اسمانه
عجب سودا ده د کابين غوټه
عجب سودا ده د کابين غوټه
عشق دځوانۍ د ښکلې توره
عشق دځوانۍ د ښکلې توره
عطا دخدای ده دايو څو څيزه
عطا دخدای ده دايو څو څيزه
غرق په نعمت کې يم تر سر تر پايه
غرق په نعمت کې يم تر سر تر پايه
غريب يم بولم د غربت بدله
غريب يم بولم د غربت بدله
غضب ملوک لره دروغ ملا لره
غضب ملوک لره دروغ ملا لره
غليم مې زر دي په دا دوه رنگه
غليم مې زر دي په دا دوه رنگه
غم وغليم ته، له دله دوره کړه
غم وغليم ته، له دله دوره کړه
فرزند چې ووځي د پلار له رايه
فرزند چې ووځي د پلار له رايه
فرښته که کښېني چېرې له دېوه
فرښته که کښېني چېرې له دېوه
پولادي توره وي که لويه تبه
پولادي توره وي که لويه تبه
قاضي مجنون يم عمر دې ډېر شه
قاضي مجنون يم عمر دې ډېر شه
قدر د گل و مُل مستانو زده
قدر د گل و مُل مستانو زده
قرآن چې لوست شي په هغه خونه
قرآن چې لوست شي په هغه خونه
کار چې خپه شي په افکارونه
کار چې خپه شي په افکارونه
کار د بېچون او د بېچگون گوره
کار د بېچون او د بېچگون گوره
کامل چې وگورې و کاينات ته
کامل چې وگورې و کاينات ته
کله د خاصو نصيحتونه
کله د خاصو نصيحتونه
که بادشاهي ده که وزيري ده
که بادشاهي ده که وزيري ده
دارو د قبض وصفايي اشتها د کمي
د جمياو تېل پيداکړه
که باوري شي د ښکار بازونه
که باوري شي د ښکار بازونه
که پند زما منې نمک حرام مه شه
که پند زما منې نمک حرام مه شه
که پند مې نغوږې مه کړه دوه توکه
که پند مې نغوږې مه کړه دوه توکه
که تازي ژبه هر گوره ښه ده
که تازي ژبه هر گوره ښه ده
که تل به پايې غم د جهان خوره
که تل به پايې غم د جهان خوره
که ته آدم يې، کار د آدم کړه
که ته آدم يې، کار د آدم کړه
که ته بادشاه يې د تخت د پاسه
که ته بادشاه يې د تخت د پاسه
که ته خبر شي له دې رموزه
که ته خبر شي له دې رموزه
که ته رنځور يې طبيب طلب کړه
که ته رنځور يې طبيب طلب کړه
که ته لويي غواړي زما پسره
که ته لويي غواړي زما پسره
که ته وفا غواړې له ما نه جانه
که ته وفا غواړې له ما نه جانه
که جود په ما وکړې بهتر دی تا لره
که جود په ما وکړې بهتر دی تا لره
که چاته وکړې د زړه خبره
که چاته وکړې د زړه خبره
که چار د عقل لرې بسياره
که چار د عقل لرې بسياره
که چېرې ووينې عيب له ياره
که چېرې ووينې عيب له ياره
که خبردار يې بې شکره نان مه خوره
که خبردار يې بې شکره نان مه خوره
که خپل خدای پېژنې راته ووايه
که خپل خدای پېژنې راته ووايه
که دا خو، داده، بېديا بېديا ده
که دا خو، داده، بېديا بېديا ده
کتابونه او نسخې