کلاسیک · ملي
خوشحال خان خټک
Khushal Khan Khattak
شاعر، لیکوال، خان او جنګیالی؛ د پښتو ادب یو بنسټیز شخصیت او د افغان یووالي پیاوړی غږ.
ژوند او اثر
پېژندنه
خوشحال خان خټک د اوولسمې پېړۍ شاعر، لیکوال، قبیلوي مشر او جنګیالی و. د ده ژوند د مغلي دربار له خدمت، زندان، مقاومت او د پښتنو د یووالي له هڅې سره تړلی و.
خوشحال په شعر او نثر کې د مینې، اخلاقو، طب، ښکار، سیاست او مېړانې په اړه لیکلي دي. د ده پراخ ادبي میراث پښتو ته د یوې بشپړې فکري او ادبي ژبې مقام ورکړ.
د پښتو د کلاسیک ادب تر ټولو پراخ لیکوال او د پښتني ملي فکر له مهمو بنسټګرو څخه.
ثبت شوي اثار
شعرونه
څو څو قرنونه به ورباندې تېر شي
څو څو قرنونه به ورباندې تېر شي
څو دا جهان دی، دا هسې تل شي
څو دا جهان دی، دا هسې تل شي
څو دې د تورو زلفو خمونه دي
څو دې د تورو زلفو خمونه دي
څو غم غيرت کړې چې غليم مې نه مري
څو غم غيرت کړې چې غليم مې نه مري
څوک په چا گرم وي په چا ناگرم وي
څوک په چا گرم وي په چا ناگرم وي
څوک چې په خوی کې پاکيزه پاک وي
څوک چې په خوی کې پاکيزه پاک وي
څوک چې خبرې ستا دښايست وايي
څوک چې خبرې ستا دښايست وايي
څوک چې ختلی په ملکوت وي
څوک چې ختلی په ملکوت وي
څوک چې ډوډۍ د دهقانۍ خوري
څوک چې ډوډۍ د دهقانۍ خوري
څوک چې قمر ياد کا روی دې را ياد شي
څوک چې قمر ياد کا روی دې را ياد شي
څوک د هوا وهوس نتلي دي
څوک د هوا وهوس نتلي دي
څو يې همت وي، هومره قوت لري
څو يې همت وي، هومره قوت لري
خار دې په بخره د خارکشانو شي
خار دې په بخره د خارکشانو شي
خانان هغه دي چې پخپل نام دي
خانان هغه دي چې پخپل نام دي
ځان د وگړي چې شمشېر زن نه وي
ځان د وگړي چې شمشېر زن نه وي
خبر لا نه يم چې دا به کله شي
خبر لا نه يم چې دا به کله شي
خبرې گرانې دي، اسانې چرې دي
خبرې گرانې دي، اسانې چرې دي
خپل بد خويونه بدخوی هنر گڼي
خپل بد خويونه بدخوی هنر گڼي
د گو بد بواسيرو علاج
کباب چيني شکرتري کړه
خپل حکم مه گڼه چې کم يا ستر وي
خپل حکم مه گڼه چې کم يا ستر وي
خدای چې ښه کړي په دا جهان دي
خدای چې ښه کړي په دا جهان دي
خسيس چې مال لري پرې ښاد به نه شي
خسيس چې مال لري پرې ښاد به نه شي
خصلت به دا لري چې منافق وي
خصلت به دا لري چې منافق وي
خصلت يې دا وي چې لئيمان وي
خصلت يې دا وي چې لئيمان وي
خلک چې بد شي بادشاه يې بد شي
خلک چې بد شي بادشاه يې بد شي
خلک چې هومره يارۍ کاندي
خلک چې هومره يارۍ کاندي
خواري يې نشته چې څوک هوښيار وي
خواري يې نشته چې څوک هوښيار وي
خواږه د مينې نه راپټېږي
خواږه د مينې نه راپټېږي
خوټ خوټ د دېگ دی، سرود د وږي
خوټ خوټ د دېگ دی، سرود د وږي
خوږه مړۍ که ښه مزه لري
خوږه مړۍ که ښه مزه لري
خوشال که تور دی دگناه په توري
خوشال که تور دی دگناه په توري
خوشال که هر څو په رنځ کې ژاړي
خوشال که هر څو په رنځ کې ژاړي
خوشاله پاڅه روغې دې پښې دي
خوشاله پاڅه روغې دې پښې دي
خوشاله زوړ شوې، سړی چې زوړ شي
خوشاله زوړ شوې، سړی چې زوړ شي
خونه چې پاکه وي پرې برکت اوري
خونه چې پاکه وي پرې برکت اوري
خوی چې د بدو د چا عادت شي
خوی چې د بدو د چا عادت شي
خيال د هغې دی چې شوخ وشنگه وي
خيال د هغې دی چې شوخ وشنگه وي
دا تورې ږيرې چې ايماندارې دي
دا تورې ږيرې چې ايماندارې دي
دا جام چې چا چېښ، هسې لا چېښ شي
دا جام چې چا چېښ، هسې لا چېښ شي
دا چې خانان دي يا امراگان دي
دا چې خانان دي يا امراگان دي
داچې وتاته شېخان پيران دي
داچې وتاته شېخان پيران دي
دا دې بارخو دي خوله نيولي
دا دې بارخو دي خوله نيولي
دا لمر په ورځې د شپې دا ستوري
دا لمر په ورځې د شپې دا ستوري
دانا يې مه گڼه چې صبر نه لري
دانا يې مه گڼه چې صبر نه لري
دا ووي مې خوښ دي چې چا ويلی دی
دا ووي مې خوښ دي چې چا ويلی دی
دا يو څو توکه دوقوف دار دي
دا يو څو توکه دوقوف دار دي
د بادشاهانو چې امرگان دي
د بادشاهانو چې امرگان دي
د بادشهانو چې ښه خانان دي
د بادشهانو چې ښه خانان دي
کتابونه او نسخې