ای د محبت يقينه تورې اندېښنې شه

ای د محبت يقينه تورې اندېښنې شه

ای د صدق سپينې ورځې راشه تورې شپې شه

څو به يې د ځان په معرفت له هوشه لرې

راشه چې دې پوه کړمه لږ ځان ته رانزدې شه

ستا په التفات مې هم قرار د زړه رانغی

ځکه درته وايمه بيابيا چې رانزدې شه

خواست کوې په سترگو په محشر کې هم ټگي کا

ای د انتقام جذبه سوړ نه شې ورپسې شه

سل سره پيدا کړه که مقام د اشنا غواړې

دا داسې منزل دی حمزه ټول پښې پښې شه