اوس به څه ليکې شاعره

پر انګړ يې د پاتا كمبلي ژاړي

پر تېر سوى دى ناورين د زورورو

ماشومان يې بلاګاني په خوب ويني

افسانې د برېتورو، ږيرورو

د هر پلار كيسه د زوى په وينو سره ده

هره مور ده پرهارونه د ناصورو

كډي كوم وطن ته وړي دا كور خرابي

اوس به څوك اوري آواز د پردېسانو

كوم ولات كي يې درمل ورته ليكلي

څوك به اوري فريادونه د زخميانو

څوك به غوږ نيسي نارو ته د بې پلارو

څوك به وژاړي سلګۍ د يتيمانو

څوك به بيرته لوپټه د خور پر سر كي

څوك به نيسي ګرېوانونه د غازيانو

د نښتر وني جنډۍ سوې د قبرونو

لا رواني دي جوپې د شهيدانو