بې غم کله

بــــــې غـــــم کـــله د غـــم جـــن پــه غــم پـــوهــیـــږي

غــــمـــجــــن ځـــان لـــــره د ځـــان پــه غم کـــړېږي

دردمندان د ځان په درد کې ویش او واي کــړي

بـــي درد کـــلـــه د درد مــــنــــد پـه درد خوږېږي

څوک چې موړ وي ټول عالم ورتـه موړ ښکاري

موړ د وږي په حــــــا لــــت کــلــــــه خــبرېږي

د جمله زړونو ما لــــک پـــــــــــرور د ګـــار دي

بنده کلـــــــــــه د بنــــــــده پـــــه زړه رســـېږي

ته پخپـــــــــل غـــــم و درد زاؤه مــــلــنګ جان

دبل څه دی چی دا ستا په غم زړېـــــــــــــــــــــږي