بې غم کله

بې غم کله د غم جن په غم پوهیږي

غمجن ځان لره د ځان په غم کړېږي

دردمندان د ځان په درد کې ویش او واي کړي

بي درد کله د درد مند په درد خوږېږي

څوک چې موړ وي ټول عالم ورته موړ ښکاري

موړ د وږي په حا لت کله خبرېږي

د جمله زړونو ما لک پرور د ګار دي

بنده کله د بنده په زړه رسېږي

ته پخپل غم و درد زاؤه ملنګ جان

دبل څه دی چی دا ستا په غم زړېږي