چې په محفل کې راته نه راگورې

چې په محفل کې راته نه راگورې

نو زه پوهېږمه چې ښه راگورې

زه شمه پوه چې غافل شوی يمه

ماته چې ته اوده اوده راگورې

چې دې اغيار ته په خندا وکتل

زيات به له دې نه راته څه راگورې

په زړه راوگوره بينا به شمه

څه که ړانده ته په لېمه راگورې

کله دې سترگې په بل لور وي اشنا

خو زه پوهېږم چې په زړه راگورې

چې کله کله مې زلمی شي احساس

زه په دې پوه شمه چې ته راگورې

ستا د بڼو له فنکارۍ نه توبه

سم يې ويشتل وي که کاږه راگورې

لايخه خويه خو به ښه وي اشنا

ماته چې ته هسې تاوده راگورې

زه حمزه پوه شم بې لوظي کړې ياره

ماته چې ته لکه د غله راگورې