چې سپرلی دې د ښايستت راغی شباب ته

چې سپرلی دې د ښايستت راغی شباب ته

ځان ښودنې دې نعرې کړې اضطراب ته

ته کتاب يې د هستۍ او زه دې متن

دا اشيا دي حاشيه و دې کتاب ته

ته خو سُر دې کړه تارونه د حواسو

ژوند پخپله به نغمه شي ستا رباب ته

ستا دمهر دروازې شوې راته لرې

زه چې څومره رانزدې شوم ستا عتاب ته

تا اقرار د وفا وغوښتو، ما وکړو

اوس تر کومه به مې غوږ وي ستا ځواب ته

ستا غمونه به خلاص نه شي تر قيامته

يوه بله نېټه غواړمه حساب ته

ستا ښايست لري چې خوښه يې دنيا ده

لا حاصله تږي نه ځغلي سراب ته

ستا دا حسن شولو نمر د نيمې ورځې

چې شوگير مې وړي دنيمې ورځې خواب ته

دي رندان د شرابي سترگو غمونه

چې راغونډ وي تل زما د زړه کباب ته

د حمزه وجود، وجود دی ستا د مينې

لکه سيند چې نمود ورکاندي حباب ته