د يو اختر په ورځې

له انتظاره لرې

سترګه په سترګه شولو

ما خو هم ستا په سترګو

خواږه، خواږه خيالي خوبونه ليدل

په دواړو سترګو کې مو

د زړه درزا جوته

خو!

زما له بده بخته

دونه حيا په پښتنه غېږه کې

بېواکه ونغښتله

هله مې سترګې د حيا له اوره

لکه د شمعې ويلې شوې اوښکې

پر ځمکه پرېوتلې

پرهر په زړه پاتې شو

ځکه مې تاته د اختر د ورځې

مبارکي ونه ويل!.