د چشمانو مې بهيږي نن خوناب

د چشمانو مې بهيږي نن خوناب

چې مې حال د زمانې وليد خراب

صداقت او ننګ ناموس دنيا نه ورک شو

هر سړی خوځوي ژبه په کذاب

د ساداتو سالکانو عزت ورک شو

عزتمن دي چې لري چنګ و رباب

هيڅ صفت به د عالم چيرې وانه ورې

د پيمخو صفت کيږي بې حساب

شان پوشان د زمانې ګرځي شړۍ کې

د شړۍ خاوندان اغوندي کمخواب

دا ګردش د زمانې دی ملنګ جانه

کارغه ناست دی په چګس باز په تراب