شعر
د چشمانو مې بهيږي نن خوناب
ملنګ جاند چشمانو مې بهيږي نن خوناب
چې مې حال د زمانې وليد خراب
صداقت او ننګ ناموس دنيا نه ورک شو
هر سړی خوځوي ژبه په کذاب
د ساداتو سالکانو عزت ورک شو
عزتمن دي چې لري چنګ و رباب
هيڅ صفت به د عالم چيرې وانه ورې
د پيمخو صفت کيږي بې حساب
شان پوشان د زمانې ګرځي شړۍ کې
د شړۍ خاوندان اغوندي کمخواب
دا ګردش د زمانې دی ملنګ جانه
کارغه ناست دی په چګس باز په تراب