دا ګناه مي وه چي تاته سپيلنی شوم

اوس مي په کاټووله ليوني شوم

غرڅنۍ غوندې په کومه رانه لاړي

ببر سری په غرو ګرذم غر څنۍ شوم

چې پيرزو دې ياره ولي په ما نه د ي

ستا ديدن ته سترګي سترګي اوزړړګی شوم

کوه ناز خو بيا به ډير ګلونه راوړي

پس له مر ګه چيرته زه که راژوندی شوم

راشه مه وېريږه ګل مي د اور بل کړه

دا خو هسي رقيبانو ته اغزی شوم

وينم خوب وايم چي زيری مي درباندي

په سينه به دي زنګېږمه ځونډی شوم

د ځيګر کباب مي و خوره ديار غمه

زه په مينه کې سخي او ميړني شوم

هغه ورځ به د جنت وي چي ته وايې

خانده خانده ستاد هيلو پسرلي شوم

چي يې خوله غواړمه وايې لري لري

دشيدودسر پيروی يم تنکی شوم

عاشقان به مې غزل دکاروهن بولي

زه له زړه نه راوتلی اسوېلی شوم