د سپرلی شپه

د سپرلی شپه وه مسته مستانه

ستوری کېدل ډېر روښان روښانه

سپوږمۍ ولاړه وه ښکلې حېرانه

لېونی سوال وکړو د خپل جانانه

رڼا مې پوهې له د لامکانه را

مستی مې سترگو له د خپله ځانه را

د خپله ځانه ياره! دخپله ځانه

لېونی سوال وکړو د خپل جانانه

ناگاهه پړق شو درياب د نور راغے

څۀ په مستۍ راغے څۀ په سرور راغے

هستی شوه گونگه مستی گويانه

لېونی سوال وکړو د خپل جانانه

اؤ لېونی ورته زړگے کړو لرې

ډېر په خوارۍ پکښې ځاې شو بڅرے

نور ډک د ځانه وۀ ډک د جهانه

لېونی سوال وکړو

درياب د نُور لاړو ښېست اؤ رڼا لاړه

اؤ د جانان مستی جانان له بيا لاړه

لېونے پاتې شو څيرے گرېوانه

د سپرلی شپه وه مسته مستانه