غزل
دا اوښکې چې د زړه نه زما سترگو ته تکل کا
Hamza Shinwariدا اوښکې چې د زړه نه زما سترگو ته تکل کا
چيستان د هغو مستو اشارو به گڼې حل کا؟
د دوو مېنو مېنځ کې چې څوک راشي خير يې نشته
دانه د ژوندانه به يې مېچن دمينې دل کا
د هجر تورې تورې گورې شپې خو به سبا کړي
لېکن د چا په وس کې ده چې خور د زلفو ول کا
واعظ به څو(مره) پوه کړم خو يوه دې زما واوري
بس دومره چې دا زړه دې لږ له ما سره بدل کا
منزل د عاشقۍ کې چې پرېوتي نه ورانېږي
برېښنا به لاروو ته نښانې زما دپل کا
همدمه ددې سيند له غواصانو تپوس وکړه
څوک شته دی چې معلوم مې د اشنا د سترگو تر کا؟
چاړه د استبداد يې چې غالبه په اصول شوه
دې ښکلې حوصلې ته اوس په کار دي چې سر کل کا
دوه کاره کړي ور بل د پښتنې، چې په خورون شي
يوځای کې که يې مړ کړې، په بل ځای کې به اوربل کا
حمزه د محبت دتصرف نه به څه وايم
راغونډ يوه لمحه کې د ابد سره ازل کا