د زړه فتوا

د دنيا له باغه راوړه ښه گلونه

راز د هرمه غواړه له نن پروته

قافله د رنگ وبوی په تېرېدو ده

مدام نه وي دا ښايسته ښکلی مخونه

د بلبل په څېر د عشق نغمه آغاز کړه

پرېږده نوروته د عقل منترونه

ننداره يې د سپين مخ او تور اوربل کړه

مه يې شماره د لنډۍ زنې خالونه

که د عشق او زړه فتوا باندې عمل کړې

په تش کفر بدل نکړې ډک جامونه

ما دمينې دخمار له برکته

دی هېر کړی د دنيا واړه غمونه

نور څه نشته ستا سودا او ستا آرزو ده

چې رڼا شوه پرې زما دزړگی خونه

رنگينی زما د خيال ستا تصور دی

شعر بيامونده ښايست ستا له مضمونه

په رموز په اشاره زه هله پوه شوم

چې مې وليده ستا پټ اشارتونه