Modern · Poetry and prose
Gul Pacha Ulfat
ګل پاچا الفت
A major Pashto poet, author, journalist, and leader of language and literary institutions.
Life and work
Introduction
Gul Pacha Ulfat was born in 1909 in Aziz Khan Kats, Qarghayi district of Laghman. He studied Arabic and religious subjects and began his public literary career with the Anis newspaper in 1935.
Ulfat founded the Wolus weekly, led the Pashto Academy, taught at Kabul University, and wrote extensively in poetry, prose, and social thought. He died in 1977.
A foundational figure in twentieth-century Pashto literary, ethical, and social thought.
Sources
Biographical references
Recorded works
Poems
د ښځو شکوه
بادونه د خزان غوټۍ خندا ته نه پرېږدي
شاعر
نور يې وصل کې نه مومې څه چې دی مومي هجران کښې
رَحمان بابا
پېژندلی دې هم ځان او هم جهان دی
خوشحال خټک
د ادب او شعر لويه قهرمانه
سيد جمال الدين
بې حسابه څاڅکی توی په بحر و بر شي
پښتون سيده
توره تياره وه مړه اولسونه
بو علی سينا
نه يې سيال نه يې نظير شته په جهان کې
ريا کاره
ستا ټول کارونه خدايږو دی برای نام غوندې
د حقيقت ورځ
ډېر ښايسته او سپين مخونه به تک توروي
دلته شته بل چېرته نشته
د سېلاب مخه چې د شگو په بندونو تړي
سپوږمۍ
د اسمان په زړه کې ځای دی تا نيولی
د آزادۍ وږمه
پسرلی و تازگی وه غوړېدلی ؤ گلونه
په غره کې
لمر لوېدلی ؤ تياره په خپرېدو وه
تحول
هغه چې و زمونږ آغا او زمونږ خان غوندې
حسب الحال
زمونږ دتورې شپې احوال باد سبا ته وايه
لوبې کوي
په ږيره د بابا اوس ماشومان لوبې کوي
معنا وگوره
سرو صورت يوازې مه گوره معنا وگوره
هوښيار او دنيا دار
اوريدلی مې قصه له روايانو
د پسرلی انتظار
چې اميد ورته د باغ او دصحرا شي
د پسرلی زېری
راغی پسرلی بيا به وطڼ گل و گلزار شي
د بَهار ننداره
د اتڼ د پاره زاڼو قطار جوړ که په هوا کې
پسرليه
پسرليه! بيا دې راوړه سره گلونه
د بهار هر کلی
هر کله راشې تازه بهاره
د گلزار ننداره
بيا وطن ښکاري تازه نوی بهار دی
د غرو پسرلی
غرونه رغونه له گلو ډک دی
د کال ځوانی
دا زوړ جهان چې بېرته ځوان شوی
دهقان ته خطاب
ای دهقانه وخت د کار او ستا د زيار دی
د بهار ښايست
هغه ښکلو چې پخپل خسن سينگار
ستا دپاره
ای زما د زړگي سرد سترگو توره
بېديا او دبهار وږمه
يوه ورځ له کور او کلی شوم بهر
بلبل او نسيم
سبا يي چې غوټی باغ کې وخندل
پسرلی او د ژوندانه راز
يوه ورځ د سيند په غاړه شين سحر ؤ
د کايناتو تحول
يوه ورځ وو ماليدلی دا باغونه
د باغ عمر
يوه ورځ په يوه باغ کې گرځېدمه
د اسمان لور
چې د هر سړی د تورې شپې رڼا ده
که نه وی
حق او باطل نه معلومېږي حق بيان که نه وي
غلط فکر
وران کار به ودان گڼې دلته که اوسېږې ته
څه قبلوم
يم شمع د تورتم په سر اورونه قبلوم
څه لرمه
نه وايم دا چې نوی نوی لباسونه لرم
مه راکوه
غنا دزړه او سترگو راکړه دنيا مه راکوه
فضيلت
فضيلت انسان علم اوعمل دی
په کار نه ده
په مذهب او دين خندا څه په کار نه ده
حقيقت
حقيقت په دنيا هومره دی نايابه
وگوره
زه درته نه وايم کتاب د افلاطون وگوره
حق نشي ويلی چې په خق باندې شيدا نه وي
څه کړم هغه سترگې چې کتاب لره بينانه وي
بد حاکم
هر څه کولی شي حاکم د چا پروا نلري
کوټوال
هر څه کوي پخپله خوښه د چا کله مني
د سبا فکر
پس له څو ورځو به نه ستا ډول و سينگار پاتې شي
Books and editions