عشقه چې شو خپل درنه صفات غلط

عشقه چې شو خپل درنه صفات غلط

ځکه دې ښايست شولو په ذات غلط

هر څه دې منمه خو وجدانه ته

تل يې د ښايست په التفات غلط!

څو چې مينه رنگه د حسن وانخلي

هومره ددې دواړو ملاقات غلط

حسنه څه خبر وم چې طالب ته يې

خدايږو شومه ستا په عنايات غلط

شېخ د صهبا سره چې سم نه يې

غږ دې شولو خور د کرامات غلط

غم به شي غلط په نندارو صحيح

څنگه به منزل شي د اوقات غلط

مخ چې صراحي ته زه حمزه کړمه

راشي په دې کار مې، شي برسات غلط