غمونه

په خندا د سرو غوټو کښې

د خزان سلگۍ پنهان

مستې سرې شونډې مسکۍ زر

کړې خداې وچې په گريان

يو قطره ئې مستی وکړه

ښکاره رنگ ښائسته شادان

خو دننه ئې ادم جوړ کړو

د غمونو قبرستان

اوه زما وړوکی زړۀ کښې

دی غمونه په شان شان

يو دے غم چې د رب خوښ وی

هغه غم دے د ايمان

يو دے غم د قام ننگ

خوشحالی ترې شه قربان

يو دے غم چې څۀ غم نۀ دے

بهادر ته غم د ځان

يو دے غم چې سړے سپے که

هغه غم دے د خپل ځان

يو دے غم چې ښۀ ترې نشته

غم د شان د خاندان

يو دے غم چې مړ ژوندے که

غم د قام د نوم نشان

يو دے غم د شاعرانو

غم د مزکې د اسمان

يو دے غم د بادشاهانو

غم دخوار د بې زبان

يو دے غم د بې غېرتو

په پښتو کښې د تاوان

خو يو غم تريخ د دې واړو

دے اخته زما په ځان

نۀ په دم نۀ په عمل ځی

نۀ ئې دارو شته نۀ درمان

په ځوانۍ غنی کړم کړۀ

غم د سترگو دجانان