غزل

هغه ګرېوان چي له ازله د ګنډلو نه وو

جنون يې هم د زولنو د ټينګېدلو نه وو

د ارمانونو پر ساحل مي بېړۍ ډوبه سوله

بيده قسمته دا ګودر د غرقېدلو نه وو

چي بېخبره دي رخصت سوم له حضوره څخه

د عزرائيل خاموش پيغام د اورېدلو نه وو

د دار پر سر که مي نارې د انالحق وهلې

شيخه معذور يم هغه سر ستا د ويلو نه وو

يوازي ما د خپل جانان قولونه واخيستله

دا کوه طور د فرعونانو د ليدلو نه وو

زه په لمبو کي سوځېدم جلوه مي وليدله

هغه مقام د هر خامبازه د ورتللو نه وو

چي جهاني يې د پېړيو په وعده اوبېږي

خواره زاهده هغه جام ستا د چښلو نه وو