حوره

خلاص شراب جنت کښې شو ټولگے راغے د حورو

گډې په خندا شوې يو باغچه کښې د انگورو

تۀ ترې چرته پټه شوې د گل د بوټی خوا کښې

څۀ عجب تاثير وۀ د بلبل په واويلا کښې

راغے د شبنم اشنا ماليار د باغ غمگين

وئې ليدۀ په گلو کښې يو بل گلاب رنگين

وې شوکؤ په شونډو، سر کښې ډېر په مينه کېښود

راغله لېلی سر ئې د مجنون په سينه کېښود

خوب کښې دې جوړ بيا چرته د خپلو خوېندو ساز واورېد

چرته د باغ گوټ کې دې د زوړ وطن اواز واورېد

ولې لرې ستورو ته په مړاؤ سترگو گورې

دې باغ درته يادې کړلې حورې! باغچې نورې

زوړند د دوه ستورو نه چې ستا د زرو ټال وۀ

پروت چې په دې زلفو کښې د مانگ په ځائې هلال وه

هغه چې په لړو کښې د ستورو گرځېدلې

يا به د سپوږمۍ شغلو کښې پټه گډېدلې

حورې! ما هم بوځه د رڼا دغه جهان له

تا سره به زۀ هم خوا کښې ټال واچوم ځان له